Mette´s blogg om rundtomsnusk

Papirlause har også rett til abort

2012-01-13T13:31:00.004+01:00

Både sjokkerande og bra nytt å lesa i Aftenposten i dag. Det sjokkerande er at Ullevål nekta ei papirlaus kvinne som var gravid i veke 8-9 ein abort dersom ho ikkje betalte på førehand. Dei rekna ikkje behandlinga som å vera augeblikkeleg hjelp og såg seg difor ikkje forplikta til å hjelpa ho. Helsesenteret for papirlause som tilviste ho klaga dette inn for fylkeslege/Helsetilsyn som heldigvis seier at Ullevål ikkje hadde rett til å nekta kvinna abort.

Kvinna fekk abort ved Akershus universitetssykehus så ho fekk i alle fall den hjelpa ho skulle.

Konklusjonen til Helsetilsynet er:

- Helsetilsynet viser til den såkalte prioriteringsforskriften hvor det står at ”hvis vurderingen av pasienten tilsier at behandling bør gis innen tre uker, har pasienten rett til behandling”. Oslo universitetssykehus har rett i at pasienter uten lovlig opphold i landet – som hovedregel – selv skal dekke kostnadene ved behandlingen.
- Det er imidlertid etter gjeldende praksis ikke anledning til å kreve betaling for ”øyeblikkelig hjelp” eller "helsehjelp fra spesialisthelsetjenesten som ikke kan vente”, sier fylkeslege Petter Schou.

Det skulle då tyda at alle som er gravide og som oppheld seg i Noreg har rett til gratis abort innan 12. veke.

Takk til Helsetilsynet og AHUS. Ullevål (OUS) burde skamma seg.

Norske medisinstudentars haldningar til abort

2011-11-26T21:25:00.001+01:00

Medisinstudentane Gunn Helen Hagen og Christine Ødegaard Hage har gjort ein studie blant 1. års og 4./5. års-studentane ved dei fire medisinske fakulteta. Dette er publisert i Tidsskriftet for Den norske Legeforening. Funna viser at dei fleste er for sjølvbestemt abort. Studentane i Trondheim er mest liberale blant 1. årsstudentane (93,5%), medan studentane i Bergen har størst endring frå 1. til 4./5. år (77,7%-92,6%). På alle fakulteta auker andelen som er positive i løpet av studietida (84,7%-91,3%). Jentene er meir positive enn gutane 89,8% mot 83,0%.

Artikkelen viser til at dette er høgare enn i heile den norske befolkninga der andelen som er positive til abort er 76%.

Det overraskande er andelen som kunne tenkja seg å bruka reservasjonsretten 27,3%.

Nedanfor finn de hovudbodskapa til studien.

Hovedbudskap

De fleste medisinstudenter er for selvbestemt abort
Andelen som er tilhengere av selvbestemt abort, er høyere på slutten av studiet enn i starten
En betydelig andel av medisinstudentene kunne tenke seg å bruke retten til å reservere seg mot å delta i abortinngrep
De fleste medisinstudenter ønsker anledning til å se et inngrep under studiet

Tilfeldige, psitive funn/A sudden positive finding

2011-11-22T11:14:00.001+01:00

Det er utruleg kva ein kan finna ved hjelp av google. Denne gongen sat eg og leita etter illustrasjonar til den norske abortlova og så dukka denne flotte amerikanske bloggen om reproduktive rettar opp. Her finn de ein kommentar og samanlikning mellom den norske og den amerikanske situasjonen.

Lite blogging frå mi side for tida, men eg håper på betre tider. Uansett håper eg at de som snublar innom har glede av linkane til ulike nettstader som omhandlar abort og reproduktive rettar.

It is increadible what you might find using google. This time I was searching for something to illustrate the Norwegian abortion act and I stumbled upon this magnificent American blog on reproductive rights. Her you find a comment and comparison about the abortion situation in USA and Norway.

Abortmotstandarar i Russland tar etter USA/ Russia adopts anti abortion strategies from the USA

2011-06-17T18:53:00.000+02:00

Russland var det fyrste landet i verda til å tillata sjølvbestemt abort då dei innførte dette i 1920. Dei har også den høgaste abortrata i verda på 53,7 per 1000 kvinner mot 15,2 i Noreg i følge data frå FN. Tradisjonelt sett har det vore dårleg tilgang og skepsis mot prevensjon. I tillegg har abort stort sett vore gratis i motsetnad til prevensjon.

No er fødselsrata fallande og Putin har sendt ut eit varsku og ynske om å snu denne trenden. Dei har høg dødsrate, låg fødselsrate og også låg immigrasjon.

Dette fører til endra klima i forhold til abort og ein ser no eit auka press på retten til sjølvbestemt abort med forslag om å forby naudprevensjon, pålegg om å sjå fosteret på ultralyd før abort, obligatorisk tenketid osv. Sjå artikkel i NY Times. I tillegg idylliserer ein og hyller dei med mange barn i familien.

Russia was the first country in the world to introduce abortion on demand in 1920. It also has the highest abortion rate according to UN data at 53.7 per 1000 women in comparison to 15.2 in Norway. Traditionally there has been a low use of and scepticism towards contraception. Abortion has also been free of charge in comparison to contraception.

Russia has a high death rate, low fertility rate and also low immigration and is now facing a problem that Putin has adressed in the Duma. This leads to a change in climate when it comes to abortion and there are suggestions trying to decrease the access to abortion. Suggestions like forbidding emergency contraception, 48 hour waiting period, having to see the fetus in the ultrasound etc. See this article in the NY Times.

Abortion democracy

2011-06-01T21:52:00.000+02:00

Er ein dokumentarfilm som samanliknar abortsituasjonen i Sør-Afrika med Polen. Filmen tydeleggjer veldig godt at det ikkje alltid er samanheng mellom lovleg tilgang og faktisk tilgang til abort. Trass i at sjølvbestemtabort vart fjerna i Polen i 1994 så er tilgangen på abort på den illegale marknaden betre enn tilgangen til lovleg abort i Sør-Afrika som sidan 1997 har hatt sjølvbestemt abort i fyrste trimeste (opp til 12 veker). Sør-Afrika er også eit av dei få landa som tillet at sjukepleiarar og jordmødre kan utføra abort (berre Vietnam og Sør-Afrika).

Filmen gir eit godt overblikk over situasjonen i dei to landa og seier også noko om den katolske kyrkja sin propaganda og korleis kvinner sine tankar om abort er farga av det samfunnet dei lever i sitt syn på abort.

See this interesting documentary comparing the situation in South-Africa where they got one of the more liberal abortion laws in the world in 1997 granting women abortion on request in the first trimester and also letting nurses and midwives perform abortion to the situation in Poland who restricted their abortion law in 1994. Even though abortion is almost banned within the legal framework today it is easier to obtain a safe abortion in Poland than in South-Africa.

Abortion Democracy - Poland/South Africa part 1 from Verena Buschmann on Vimeo.

Valdtekter og abort på US militærbaser/ Rape and abortion in the US armed services

2011-05-27T14:52:00.001+02:00

Det har lenge vore kjend at kvinner i USA sine utanlandsstyrker er ekstra utsatt for valdtekter og påfølgande uynskte graviditetar. EIn reknar med at ei av tre har vorte utsatt for valdtekt eller valdtektsforsøk. Valdtektsmennene er deira eigne kollegar og medmilitære. Dei har hatt dårlege rettar og ikkje noko tilgang til abort på basen, og i staden risikerer dei å verta sendt heim dersom det vert oppdaga at dei er gravide. Då mister dei jobb og inntekt. Dei har ingen rett til å få dekt abort gjennom helseforsikringa dei elles får som militærtenestepersonell - ikkje ein gong etter valdtekt. Dette er dårlegare enn for folk insett i fengsel.

På bloggen Reality check finn de ein god artikkel om korleis rettane til desse kvinnene no skal opp i representatsskapets hus.

Women on web har fortald korleis ei av dei store gruppene som kontakter dei for å få tilsendt abortpiller er nett kvinner i det amerikanske forsvaret. Spesielt var det for eit par år sidan mange som tenestegjorde i Irak.

It is well known that the women in the US armed services have an enourmously high incidence of rape or attempt to rape. The attackers are their collegues. Due to complete lack of rights to have an abortion covered by their health plan and the risk of being sent home, many women do not report these incidence. An attempt to improve their rights is now being presented to the house of represantatives. Do read this excellent blog Reality check for mor information.

One of the large groups contacting women on web for an abortion is women in the US armed services and a couple of years ago mainly serving in Irak.

Lykke, familie, myter, reproduksjon, sosialt eller genetisk

2011-05-23T13:28:00.003+02:00

Ja, kva kjem fyrst og sist? Kva som er mogleg er i alle fall i stor endring. Ny teknologi gir oss høve både til å avgrensa reproduksjonen og strekka den ut over det såkalla "naturlege" der mann og kvinne har samleie og vert gravide. Påstanden til Hrdy om at det er seksualdrifta som er drivkrafta bak reproduksjonen får ikkje lenger same tyding i moderne tid. Ein annan ting er om det eigentleg har vore slik i tidlegare tider. Makt, pengar, status, tradisjon har vel alltid vore viktig for kven som har slått seg saman, gifta seg og så fått barn. Den romantiske kjærleiken er jo ganske ny som drivkraft bak ekteskapet. Rett nok har DNA-testar vist at det er fleire enn ein trur som har ein genetisk anna far enn den dei sosialt sett har.

Ein annan ting er at det er veldig greit for reproduksjonen at det stort sett er så lystbetont å laga barn på naturmåten. For fødselen i andre enden opplevest nok heller som noko ein berre må igjennom, og nokre vert så skremt av den opplevinga at det drøyer lenge før neste svangerskap.

Morsynske heng heller ikkje alltid saman med morskjærleik. Det fyrste ein ofte kjenner på når ein får barn er eit stort ansvar og beskytterinstinkt. Kjærleiken er noko ein ofte veks på seg når sjokket over det nye tilværet har lagt seg, og minnet om det gamle livet vert fjernare. Samtidig som ein kan vera takknemleg og glad for alt det nye som har skjedd. Det er også ein auka risiko for depresjon etter fødsel - Wikipedia og ein studie frå Danmark som viser auka risiko etter fødsel, men ikkje risiko psykisk sjukdom etter abort.

Har nett kost meg med artikkelen i Klassekampen frå 21.05.11 "Drømmen om egne barn". Orginalartikkelen er å finna i danske Informationen. Her heiter den litt meir polemisk "Når celler mødes, og rgitige mennesker opstår".

Både politikk, økonomi og sosiale forventningar virkar inn på tankane våre kring reproduksjon. På 70-talet var den norske trenden å få 2 barn, no ser det ut til at trenden heller mot å få 3 barn.

Det er ikkje alltid lett å velja noko anna enn det majoriteten representerer. Mindre enn to og fleire enn fire barn (i Noreg) treng ei "forklaring". At nokon faktisk vel å ikkje få barn vert møtt med misstru - mange trur at dei eigentleg ikkje kan få og kanskje ikkje er ærlege med seg sjølv. Med ein trend i USA der 1/5 kvinner vel å ikkje få barn vil kanskje denne misstrua forsvinna fordi det vert relativt vanleg. Å velja å få berre eitt barn er også forbunde med misstru og sett på som egoistisk. Får ein derimot fleire enn fire så vil mange sjå på det som uansvarleg. (Vel, dette er altså ikkje mi oppfatting, men litt kjensla ein får i diskusjonar kring reproduksjon).

Som einsleg adoptivmor som har vald det i staden for å reisa til Danmark for å fertiliserast så framstår det som absurd at morskjærleiken eg føler skulle kjennast anleis ut dersom eg hadde født mitt genetiske barn i staden.

Men at det å testa ut fertiliteten sin for så å oppdaga at han ikkje innfrir er nok tøft. Ein ting er at det strir mot kjensla ein har av å vera fullverdig mann eller kvinne, men i tillegg har ein brukt ganske mykje tid, håp og krefter på eit prosjekt som ikkje innfrir. Hugser godt presentasjonsrunden på det adopsjonsførebuande kurset eg var på der folk i tillegg til namn, bustad, yrke sa "vi har tre forsøk", "vi har 5 forsøk" etc. Det tok litt tid før eg skjøna at det sjølvsagt var IVF-forsøk det dreide seg om.

Ein annan ting er kor misslukka eg kjende meg då eg starta adopsjonsprosessen - ikkje av di eg skulle adoptera, men av di eg var åleine. Samfunnsforventningane er jo også at ein skal vera to. Det hjalp ikkje at andre tykte eg var tøff. Fyrst etter at eg hadde fått tildelinga var eg udelt stolt over å skulle verta mor, og dreit i om eg var åleine eller ikkje.

Heimeabort som tema på P2 i Ekko

2011-05-10T21:06:00.000+02:00

I dag har eg vore på Ekko på P2 for å snakka om heimeabort. Utgangspunktet for diskusjonen i dagens program var eit program dei hadde laga der dei følgde ei ung kvinne som gjennomførte heimeabort. Dei følgde ho gjennom prosessen for å bestemma seg, på sjukehuset og i etterkant av aborten. Ho var ambivalent i forhold til å ta abort og opplevde heimeaborten som veldig smertefull.

Heimeabort vil sjølvsagt ikkje passa for alle, og eg meiner det bør vera frivillig.

Bakgrunnen for å innføra heimeabort var å gje også norske kvinner den fridomen til å kunne velja kor og saman med kven dei ynskte å vera når dei gjennomgjekk ein abort til liks med det ein kan elles i til dømes Skandinavia og Frankrike.

Ca 95% av dei som vel heimeabort er førnøyde med dette, og etter at vi innførte heimeabort i Bergen så har andelen av dei som tar heimeabort auka frå 30-70% blant dei som kan få heimeabort. Eg trur at dette skuldast at kvinners erfaringar med dette stort sett er gode trass i smerter og at dette sprer seg i befolkninga.

Her finn du podcasten til dette temaet. 10.05.11 "Abort alene".

Kvinne kjenn din kropp

2011-03-24T09:02:00.000+01:00

På 70-talet laga dei i Danmark ei opplysningsbok om kvinnekroppen ssom heitte "Kvinde kend din krop" og som skapte mykje debatt. Den har seinare vore oppdatert og utgitt på nytt seinast i 2001. No har dei laga Kussomaten som er ein fotoboks dei flytter rundt og lar kvinner ta bilder av kusa si. Bildene ligg ute på nett.

Dei har gjort dette av di det ein finn av bilder av underlivet i dag stort sett er pornobilder som gir eit heilt skeivt inntrykk av korleis kvinner eigentleg ser ut. Små, hårlause kjønnslepper er ikkje normalen.

Som gynekolog møter eg jo kvinner som tykkjer dei har for store kjønnslepper og som er redde for å la kjærasten sjå underlivet deira. Kussomaten gir deg den usminka og sanne varianten. Det kan eg som gynekolog skriv under på.

Abortion in Zambia vs Norway

2011-02-22T13:44:00.001+01:00

Eg har fått tilsendt linken til ei fin studentoppgåve frå sjukepleiarhøgskulen i Sogn og Fjordane skrive av ei frå Zambia. Ho har samanlikna aborttilgangen, lovene og behandlinga i Zambia med Noreg. Oppgåva er fin og det er både interessant å læra om Zambia og å sjå Noreg frå hennar synsstad. I tillegg har ho ei fin oppsummering av historia til den norske abortlovgivinga. Ho heiter Caren Chizuni og her finn de oppgåva.

"A comparative study of the accessability of induced elective abortion in Zambia and Norway"

I have been sent the link of a student essay from the College of Nursing in Sogn og Fjordane. The student Caren Chizuni is originally from Zambia and compers the access, laws, treatment etc of abortion in Zambia and Norway. It is interesting reading. This is a link to the essay.

South Dakota foreslår å tillate drap på abortlegar/South Dakota moves to legalize killing abortion providers

2011-02-18T15:26:00.000+01:00

Eg fekk tilsendt denne saka i dag og kjenner eg vert lei meg djupt inn i sjela. Kva for ei gal verd er det vi lever i som vil legalisera drap? Og, ikkje minst for eit lovleg inngrep som er nødvendige for kvinners reproduktive helse. Her kan de lesa artikkelen. Trur rett og slett ikkje eg orker å kommentare dette meir.

I was sent this information today. You can read the article yourself here. What a sick world when you justify killing in that way. And especially on medical personnel that only try to promote good access to a legal procedure. I don't have any more to say on the matter.

Nytt tidsskrift om abort ute på nettet/New journal on abortion available

2011-02-17T22:48:00.000+01:00

Red de Salud Latin America (Latin Amerikanske kvinners helsenettverk) har eit tidsskrift ute om abortsituasjonen i Latin-Amerika. Det er mogleg å få tidsskriftet både på engelsk og spansk. Linken eg har lagt til er den engelske versjonen. Dei har artiklar som feministane sitt syn på abort opp gjennom historia i Chile, terapeutisk abort, abort hotlines etc. Kontoret deira er i Chile, men i styret sit det representantar frå fleire Latin-Amerikanske land.

Latin-Amerika er ein av dei delane av verda der abortsituasjonen er vanskelegast. Den katolske kyrkja står sterkt og det er vanskeleg å utvida den legale tilgangen til abort. Mange av landa her har eit relativt godt helsevesen som gjer at mødredød ikkje på langt nær er så høg som i ein del afrikanske land, men i staden utgjer abort ein større andel av mødredød. Heldigvis har mødredød på bakgrunn av utrygge abortar gått ned i regionen. Det trur ein skuldast tilgangen til misoprostol.

Have a look at this new journal that came out from the Latin American and Caribbean women's health network. This issue is all on abortion.

Lost kingdoms of Africa

2011-01-06T20:56:00.000+01:00

Med ei lita jente fødd i Addis Abeba i huset så vert ein jo litt meir enn gjennomsnittleg interessert i Etiopia og tar i mot tips om gode bøker og filmar derifrå. Gjennom ei adopsjonsnettside fekk eg tips om denne serien laga av BBC.

Lost kingdoms of Africa der ein av episodane er frå Etiopia. Det er verkeleg imponerande arkitektonisk historie som vert vist i tillegg til flotte naturbilder, og for dei som er interesserte i det eit forsøk på å finna ut om dei etiopiske kongane nedstammer frå dronninga av Saba.

Sidan eg måtte til you tube for å finna programmet så kjem det i 6 delar, og no skal de få dela det med meg.

With a little daughter born in Addis Abeba I am more than generally interested in Ethiopia. Through an adoption network I found this program made by BBC. It shows an impressive architectural history, majestic nature and for those interested tries to find out if the story that the Ethiopian kings were descendents of the queen of Sheba is true.

Den nye abortlova i Spania/ The new law on abortion in Spain

2010-11-18T21:33:00.002+01:00

Spania har som eg har skrive tidlegare vedtatt ei ny abortlov som gjer at ein no har sjølvbestemt abort opp til 14 svangerskapsveker i Spania. Lova er frå 3. mars i år og trådte i kraft 4. juli.

El Gobierno promete una nueva Ley del Aborto que incorporará lo mejor de la legislación de otros países

Det finst frå 1997 30 offisielt akrediterte abortklinikkar ACAI (asociacion de clinicas acreditadas para la interrupcion del embarazo) i Spania i 23 byar og 12 comunidades. Så og seia alle abortar har vorte utført her og ikkje på dei offentlege sjukehusa opp til no. Det ser også ut til at det framleis vil vera desse klinikkane og ikkje dei offentlege sjukehusa som kjem til å tilby dette inngrepet.

Etter at den nye lova kom får no klinikkane refundert kostnadane sine frå staten slik at kvinner som søker abort ikkje lenger treng å betala for dette. Det er nok her den største praktiske sklinaden ligg for kvinner generelt. Det har ikkje vore vanskeleg å få abort i Spania tidlegare, men ein har vore nødt til å betala for det. Dei ulike autonomia behandlar kvinnene og klinikkane ulikt i forhold til kor raske dei er med å refundera pengane, og klinikkane er framleis usikre på korleis alt vil gå seg til og organiserast. Det er nokre autonomi som er meir interesserte i å stikka kjeppar i hjula enn andre.

Tidlegare hadde ein ikkje noko øvre tak i antal veker på å ta abort. I den nye lova derimot set ein eit tak på 22 veker så lenge det ikkje er snakk om fare for kvinna sitt liv. Spania har fram til no vore eit av dei landa der ein har kunna reist frå andre delar av Europa dersom ein treng ein seinabort. Det er uvisst i kva grad dei no kan tilby dette.

Lova seier også at dei må ha ein tenkepause på 3 dagar frå obligatorisk informasjon om inngrep, tilbod til nybakte mødre etc er gitt. Ein slags pålagt angreperiode og tvangsinformasjon. Dersom kvinna er nødt til å reisa eit lite stykke og forsøker å gjera abort skjult frå dei rundt ho er dette ei ekstra belastning og kan føra til meirkostnader. Det er mellom anna enklare og billigare å ordna seg fri ein dag og reisa enn to.

Uansett er sjølvsagt lova eit framsteg og innehar positive og negative sider i forhold til mellom anna den norske lova. Det viktige er at lova erkjenner og stadfester at det er kvinna sjølv og ingen andre som skal bestemma om ho skal avbryta svangerskapet eller ikkje.

As I have also written earlier Spain has now from March 3. 2010 a new law on abortion that permits abortion on request up to 14 weeks. There are 30 officialy accredited clinics in 23 cities and 12 comunitees that has offered abortion up until now. It seems like abortions will still be a procedure undertaken by these clinicsa and not the governemental hospitals. The big change is that the cost of the abrtion will now be refunded from the government through the authorities in the different autonomies to the clinics rather than the woman having to pay for her treatment. This is of course an important change that will make abortion more accessible to women of all classes. An unfortunate clausule in the law is that the women have are obliged to recieve information on what kind of help they can get as mothers and they have to wait for at least 3 days from this information is given until they can go through with the abortion. For somebody who needs to find time off, travel and don't want anybody to know this is an extra obstacle as it is harder to do it twice than only one day.

The old law didn't have any restrictions as to gestational age for having an abortion but now there has been given an upper limit of 22 weeks except for the cases when the woman's life is at risk. Due to the old law Spain has been one of the few places in Europe where you could go to have a late abortion and one is not sure what will happen now.

Any way this new law is a huge step forward securing women's rights to control their own bodies and to make their own decisions without the control of others.

Kvinner uten menn/women without men

2010-11-07T01:20:00.000+01:00

For over eit år sidan las eg ei bok av ein iransk forfattar som heiter "women without men". Det skreiv eg om i dette innlegget. No har boka i tillegg vorte filma. Boka var iransk magisk realisme om fem kvinneskikkelsar som får liva sine vevd saman. Den hadde dette underfundige, dramatiske og samtidig optimistiske og humoristiske over seg. Kvinnene i boka kjem styrka og endra ut av sine utfordringar. Eg gledde meg difor storleg til å sjå filmen som har fått mykje bra omtale.

Eg er diverre skuffa.

I filmen er kvinnene ganske flate. All humor og optimisme er borte. Ein skjøner ikkje kva dei har lært av det dei har erfart. Og kjipast av alt er at dei er reduserte til svake skikkelsar. Mellom anna Fakhrid som er gift med ein general og som forlater han og byggjer seg opp eit eige liv der ho vil bruka den kunnskapen og evnene ho har undertrykt så lenge medan ho har vore gift med han som alltid har forsøkt å devaluera ho. I boka er ho sterkt og skaffer seg ein posisjon via kontakter, det ho skriv etc. I filmen er ho berre ei kvinne som forlater sin mann når ungdomskjærasten kjem attende frå utlandet og som arrangerer ein fest for å få invitert denne mannen som så forsmår ho ved å forlova seg med ei anna. Ei kvinne som berre søker kjærleik og merksemd frå ein mann. Ho som kjem seg ut av prostitusjon er også flat og utan evner i motsetnad til i boka der ho gir fantastisk liv til hagen og det som gror rundt ho.

Dei som har meldt filmen kan umogleg ha lese boka. Rett nok er det ein del flotte bilde. Ikkje minst den symbolske vegen og eit par bilder frå hagen. Ein hage som i filmen vert ein litt gold og vill skog i staden for ein vakker hage.

Some time back I read the book "women without men" by the Iranian author Sharnush Parsipur. I loved the magical realism of the book and the way the lives of the women get woven into each other. They change, liberate themselves and they grow through their obstacles. Since I loved the book so much I was really looking forward to the film with all it's good reviews. Unfortunately I am really disapointed. All the humor, magic and personal growth of the women is gone. They are completely flat as characters and don't at all seem like the strong women they are in the book. For instance Fakhrid who leaves her army husband who has devaluated her through a long lasting marriage to build her new life and develop her virtues and interest and make her own importance in life she is reduced to a woman who leaves her husband because her old romance comes back from over seas.

Please go and read the book instead.

Om å verta kalla mordar/ to be called a murderer

2010-10-28T00:45:00.000+02:00

Lova om sjølvbestemt abort trådte i kraft i Spania i juli i år. Som vanleg etter eit slikt brakande tap frå abortmotstandarane si side så er dei forbanna. Pendelen har svinga, og dei gjer det utriveleg for abortsøkande kvinner og oss som arbeider for å trygga kvinner sine rettar. Stort sett vert vi jo då kalla mordarar, asesinos, murderers. Noko som sjølvsagt ikkje er hyggeleg. Vi som bur i Skandinavia er jo heldigvis skåna for dette til vanleg. Det er ikkje rart at det vert ei spesiell samkjensle på abortkonferansar når dette er noko mange av deltakarane møter jamnleg. Det var fyrst etter at eg var tilstades på eit møte med Women on Waves i Buenos Aires der det var eit skikkeleg slagsmål utanfor i tillegg til dei vanlege ropa at eg skjøna kor truga eg eigentleg var og kvifor norske kvinner frå generasjonen før kjende seg så uvelle og truga under slike demonstrasjonar.

Det er jo sjølvsagt ein absurd påstand. Omlag 20% av all mødredød skuldast utrygge abortar og for kvar kvinne som dør får ca 10 varige mein. Den kampen vi driv med er altså å redusera mødredød og trygga kvinners rett over eigen kropp ein dimensjon abortmotstandarane heilt ser bort ifrå.

Eg har utruleg respekt for dei kvinner og menn som år etter år held ut og hjelper kvinner som søker abort med fåre for eige liv og konstant press og mobbing frå abortmotstandarar. Det trengst ein sterk rygg for å bera ein slik kvardag. Då er det godt å koma på ein konferanse der alle rundt deg støtter deg.

The law on abortion up to 14 weeks came into function July this year. Not unusually the anti choice people are a angry and uses all the options and time they have to harass women who take abortion and us who are pro choice calling us murderers etc. which naturally is not very pleasant. Luckily we Scandinavians do not have to face this in our everyday life.

It is completely absurd of course since 20% of maternal deaths world wide are due to unsafe abortion and for every woman that dies 10 have long life complications. Our job is to reduce maternal death a dimension the anti choice completely forget.

The men and women who risk their life and are constantly facing harassment in their work to help women need all the respect and honour we can give them.

Abortkonferanse/Abortion conference

2010-10-25T00:26:00.001+02:00

Det er noko eige med abortkonferansar. Og no snakker vi sjølvsagt om konferanser som er pro choice og sjølvbestemt abort. Det er ei eiga blanding av medisin og politikk der folk frå veldig ulike fagfelt møtast. Mange av oss er jo sjølvsagt helsepersonell, men ein har også juristar, sosiologar, historikarar, journalistar, reine aktivistar osv.

Her møtest representantar frå alle dei organisasjonane som de finn nettsidene til i spalta ved sida av; BPAS, IPAS, ICMA, Guttmacher, Women on waves etc.

Det er ikkje berre abort som er temaet, men reproduktiv helse som til dømes prevensjon og seksualundervisning er også inkludert. Desse emna har alltid gått hand i hand med spørsmålet om svangerskapsavbrot.

Grunna dei røffe daglege arbeidsforholda til ein del av deltakarane vert det ei spesiell samhaldskjensle som ein ikkje møter på vanlege medisinske konferansar. Det er ikkje berre den reine medisinske sida ved reproduktiv helse som vert diskutert, men korleis skal ein auka tilgangen på abort for fleire kvinner og på det viset sikra god kvinnehelse og redusera mødredødelegheit. Med min bakgrunn som feminist er dette sjølvsagt ganske kjærkoment.

Denne gongen har eg vore i Sevilla på FIAPAC (International Federation of Professional abortion and Contraception Associates) sin konferanse. Den er kvart anna år og samla nesten 600 deltakarar frå over 50 land.

Som vanleg kjem eg heim med endå fleire idear, kontakter og pågangsmot. I tillegg er det ganske mange av oss som er gjengangerar så det er her godtfolk møtest, og det er jo triveleg i seg sjølv.

Abortion conferences are not like general medical conferences. And when I say abortion conferences I am of course talking about pro choice and reproductive health. The attendants are a wonderful mixture of medical personnel, lawyers, journalists, social sciences, activists etc. We don't only discuss the medical side of reproductive health but also how to increase access to secure women's health and reduce maternal mortality. Being a feminist activist as well as a medical doctor I of course feel most at home in these settings. There is a sense of solidarity that you don't find at other medical conferences.

These are the conferences where representatives from all those associations you see listed in the adjacent column meet, and we are quite a group who tend to show up repeatedly something which also makes it enjoyable.

This time I was at the FIAPAC conference in Sevilla. FIAPAC holds a conference every two year somewhere in Europe. We were next to 600 people from more than 50 countries.

Norsk abortstatistikk

2010-10-08T00:31:00.000+02:00

I 2006 tok Medisinsk fødselsregister over rapportering og organisering av abortdata for Noreg. Registeret som opprinneleg registrerte alle fødslar i Noreg registrerer no difor alle svangerskap.

Etter at ein la om til elektronisk registrering av alle abortdata får ein raskare ut statistikken slik at data for 2009 kom ut innan eit halvt år.

Det er jo ikkje store endringane reelt sett. Som før gjerast det ca 25% abortar i forhold til fødslar, eller som eg ville sagt det så ender ca 20% av alle svangerskap i ein abort. Det er ganske samanfallande med tala på verdsbasis der ein reknar med at 20-30% av alle svangerskap endar i ein abort.

Tenåringsabortane går ned, og den gruppa med flest abortar er aldersgruppa 20-24 år. Det er kanskje heller ikkje så oppsiktsvekkande.

Det mest interessante for meg som jo nettopp forsker på korleis medikamentell abort har vorte tatt imot og brukt som metode i Noreg er at medikamentell metode no er den mest vanlege metoden i Noreg. 2008 var det fyrste året då medikamentell abort var hyppigst brukt med 55,9% av alle abortar og i 2009 var talet stige til 67,4%. Det har dermed vore ein ganske rask auke frå 45,3% i 2006.

Kenya får ny grunnlov og abortrettar/Kenya's new constitution gives abortion rights

2010-08-20T10:54:00.000+02:00

Gratulerer, 4. august vedtok Kenya ei ny grunnlov. Eit av dei store debattspørsmåla har vore abort. I den gamle lova var kravet til å få abort for å redda mors liv at to legar godkjende dette medan den nye lova mjuker opp tilgangen. Motstandarane framstiller det som om det no skal vera fritt fram å abortera. Den nye lova seier:

“in the opinion of a trained health professional, there is need for emergency treatment, or the life or health of the mother is in danger, or if permitted by any other written law.”

Med ein slik lovtekst kan ein sjølvsagt tolka lova vidt eller strengt. Det vil vera interessant å sjå kva for presedensar som kjem fram. Det er hevda at lova er så open at ho kan tolkast slik at ein lege har rett til å bestemma om kvinna sitt liv og helse er i fåre i eit så vidt perspektiv at det nesten opnar for "sjølvbestemt abort". Denne lova liknar nok ein del på den nye etiopiske lova.

USA har gitt 23 mill $ i støtte for å få gjenomført grunnlova.

4. August Kenya voted for å new constitution that among other changes allows abortion. It has been a huge debate where the oponents claim that the law opens up for abortion on demand. One can only hope. The text as you can see above could be interpreted in different ways and we can only hope that it will be interpreted in a way that opens up the posibility for women to have an abortion for a broad variaty of reasons. Earlier you needed the consent of two doctors to have an abortion to save the womans life. In any case this is a step forward for the rights of women. USA has spent 23 ill $ to promote the new law which has also rised a huge debate. Congratulations!

Endeleg fulltidsforsking/finally full time to do research

2010-08-04T23:29:00.000+02:00

Endeleg ber alt arbeidet med forskingsprosjektet mitt frukter for no har eg endeleg fått meg ei stipendiatstilling. Vi starta i 2005 med å innføra medikamentell abort også for dei mellom 9-12 vekers graviditet. Tidlegare var det berre kirurgi som var eit tilbod for denne gruppa. Etter mykje om og men vart det arbeidet publisert i år, og det skreiv eg om her. I tillegg starta vi nokre andre prosjekt når det gjeld heimebehandling og nye kontrollrutinar. Det er kjekt å sjå at både tilbudet om medikamentell abort for dei med 9-12 vekers graviditet og heimebehandling stadig vert meir utbreidd rundt om på sjukehus i Noreg.

No gler eg meg til å kunne fullføra det arbeidet eg stort sett har brukt fritida mi på fram til no.

After 5 years of doing research on medical abortion and the introduction of new treatment alternatives I have finally managed to get a full time position and money to finish my research with the University of Bergen. We introduced medical abortion for women with a gestational age of 9-12 weeks in 2005 and our results were published in Obstetrics and Gynecology this year. Later we also started out patient treatment for those with a gestational age up to 9 weeks and have looked at different control regimes. It is very good to see how these treatment alternatives are becoming more and more available all over Norway.

I am very much looking forward to finish of what we started.

Etiopia liberaliserte abortlova si i 2004

2010-06-24T23:24:00.002+02:00

Eg skal halda eit foredrag for internasjonale forskningsstudentar i morgon og i samband med det fann eg denne videoen om unsafe abortion i Etiopia. Not yet rain og nedanfor finn de traileren. Her finn de informasjon om abortlova i Etiopia.

Gratis prevensjon halverte aborttal

2010-05-28T21:56:00.001+02:00

No har det kome ein studie frå SINTEF på oppdrag frå Helsetilysnet om at gratis prevensjon halverte aborttala i forsøkskommunane. Ein veit frå før at aborttala for dei under 20 år gjekk ned etter at ein innførte subsidiert prevensjon for denne gruppa.

Difor ville ein sjå om det hadde same verknad på gruppa 20-24 år. Det er den gruppa som i dag har høgast aborttal. Tromsø og Hamar har vore forsøkskommuner. De kan lesa om studien hjå NRK.

Ein av dei tinga denne studien viser tykkjer eg er at norske kvinner gjerne vil forbyggja å koma i den situasjonen at dei er uynskt gravide. I tillegg viser det at di meir tilgjengeleg prevensjon er di meir vert det brukt. I dette høvet med tanke på pris.

I Storbritannia har dei hatt gratis prevensjon for ungdom lenge, men det har diverre ikkje hatt den same effekten på aborttala. Det kan koma av at seksualundervisning ikkje er høgt nok prioritert.

No håper eg også det fører til at prevensjon vert gratis for alle. Ikkje minst at ein også sørger for gratis kondomer.

Kvinna som eigedom frå mann til mann

2010-05-28T15:22:00.001+02:00

Den amerikanske skikken med at brura vert følg til alters av far sin for å overleverast til ektemannen er ganske ny. Dette er det vi får når vi ser så mange romantiske komedier frå USA.

Paradoksalt nok er det kyrkja som tar til motmæle overfor denne nye "tradisjonen" i etterkant av at dei i Sverige har hatt ein stor debatt sidan Victoria vil overleverast som ein blondepakke frå far til vordande ektemann.

Sjølvsagt er det heilt vanvittig å tenkja på at i eit samfunn har vorte meir likestilg og som nokre meiner er likestilt nok så held ein fast på slike kvinneundertrykkande "tradisjonar" som å ta etternamnet til mannen og hans familie eller å innføra denne gåveoverrekkinga. Snakk om å redusera kvinna til ei vare og eigedom.

At denne grove symbolikken berre vert avfeid med at kvinner veit kva dei vil i dag og dette er berre "tradisjonar" som er koselege og kun symbolske er irriterande. Spesielt når ein på same tid er i harnisk over undertrykkande tradisjonar frå andre kulturar som til dømes hijab.

Som vanleg a close call når abortlova vart vedtatt

2010-05-12T18:00:00.000+02:00

I Noreg vart lova vedteke med dobbeltstemma til presidenten i Odelstinget i 1978. Det var altså berre ei stemmes overvekt. Då abortlova vart vedteke i Spania i februar så var det med 132 av 262 moglege stemmer - altså med to stemmers overvekt.

Så marginale er altså sigrane når det gjeld vedtakstidspunktet, men sigeren for kvinner er absolutt. I tillegg endrar gjerne haldninga til abort seg hjå politikarane med åra. Du ville nok få eit betydeleg høgare fleirtal dersom ein skulle revotera den lova i Noreg i dag, men det skal vi heldigvis ikkje.

Heilt uråd å nå nokon på telefon

2010-05-11T10:18:00.000+02:00

I stipendsøknadstider må eg seia at eg vert stadig meir forundra over framandgjeringa som nye media kan føra til. Både då eg skulle forsøka å få noko "rask" informasjon på eit par korte spørsmål om stipendsøknaden til helse vest og no til uib. Det finst faktisk ikkje noko telefonnr å ringa som fører til ein person. Helse vest ba rett nok om at folk sende mail og prøvde ikkje å innbilla oss at det finst eit telefonnr. Det førte til at det eg meinte var eit lite uformelt spørsmål endte opp med å verta formelt og tok 3 mnd å få svar på. No har eg til alt overmål forsøkt å ringa medisinsk fakultet i Bergen, men det er berre ein talepostkasse som seier eg kan leggja igjen eit spørsmål og så skal dei senda meg svaret på mail. Kva gir du meg?

Til alt overmål er det ganske vanskeleg å finna utlysinga av stipendiatstillingar. Dumme meg har jo trudd at medisinsk fakultet ville ha ei nyhendesak eller ein eller annan peikar på si nettside, men det er heilt feil. Det er ingen ting på deira sider som seier noko om at dei lyser ut stipendiatstillingar. Utlysinga finn du under uib sine "stilling ledig" der alle typer stillingar står på same side organisert på den måten at dei rykker oppover sida etter kvart som søknadsfristen nærmar seg. Eg måtte difor leita eit godt stykke ned på sida før eg fann utlysinga. Dette hadde kome til å gå meg hus forbi hadde ikkje nokon fanga opp at det sto i BT i helga. Eg har frekventert nettsida til medisinsk fakultet med jamne mellomrom for å sjå om dei snart lyser ut stipendiatstillingar - til inga nytte.

Til hjelp for abortlova i Spania

2010-05-06T12:38:00.002+02:00

Det viser seg at dokumentet til Kvinnefronten "Myten om det vanskelege valet" som eg skreiv i 1999 og som Blanca Chaves seinare omsette til spansk "El mito de la eleccion dificil" er hyppig brukt av feministar i Spania og andre spansktalande land.

Det er uturuleg hyggeleg å vita at det vi gjer her kan vera til nytte for andre. Spania er jo no i ferd med å få ei ny og god lov som innfører sjølvbestemt abort inntil 14 veke. Saka har passert i senatet og er no sendt tilbake til regjeringa som gjer dei siste i hovudsak formelle vedtaka.

Særleg har ei setning vore brukt av feministar i Spania, og Concha Munoz Jimenez som er leiar av eit feministisk paraplyfellesskap. Det er hyggeleg å sjå Kvinnefronten og seg sjølv referert.

Sitatet er: Hasta que se considere que tener un aborto es tan moralmente aceptable como usar la anticoncepción, las mujeres no habrán alcanzado completamente sus derechos reproductivos”

"Før det vert sett på som like moralsk akseptablet å ta abort som å bruka prevensjon har ikkje kvinner oppnådd fulle reproduktive rettar."

Modesty Blaise teiknaren er død

2010-05-05T22:42:00.000+02:00

Teiknaren Peter O'Donnel som sto bak mi store teikneserieheltinne Modesty Blaise er død. Han vart 90 år så vi før tru han har hatt eit rikt og langt liv.

Eg er ikkje nokon stor samlar, men når det gjeld Modesty Blaise har eg faktisk ein komplett årgang av seriehefte. Til alt overmål betalte eg 600 kr for hefte nr 2 som er i stive permar. Det kjendest som ein stor seier og veldig ekstravagant då eg fann det og brukte 600 kr av mitt studiestipend på det heftet.

Det er sjølvsagt kult med ei sterk heltinne, men noko av det kulaste er hennar beinharde kamp mot prostitusjon - menneskehandel.

Takk for flott arbeid Peter O'Donnel.

Artikkelen om medikamentell abort 9.-12. veke i Bergen

2010-04-23T10:58:00.000+02:00

Endeleg er erfaringane våre med medikamentelle abortar for dei frå 9-12 veker publisert. Artikkelen står på trykk i tidsskriftet Obstetrics and gynecology. Bergens Tidende har også ei sak på funna våre i dag.

Som eg seier i BT så er vi den andre klinikken i verda som publiserer våre erfaringar med metoden for abortar i 9.-12. veke. Det gjer tilbodet til kvinner i vår region unikt. I størstedelen av verda så vert alle abortar for denne svangerskapslengda utført kirurgisk. Kirurgiske abortar er ikkje utrygge i vår del av verda, men også i ein trygg setting så er likevel medikamentell abort tryggare. Det generelle medisinske prinsippet seier dessutan at ein skal unngå kirurgi dersom ein kan koma i mål med like gode resultat ved bruk av ein ikkje-kirurgisk metode. 91,7% av alle kvinnene i studien hadde ein komplett abort utan noko som helst behov for kirurgi og 91% var fornøyde med metoden.

Etter mine spede erfaringar med forskning og publisering så får ein jo stadig meir respekt for forskningsprosessen. Det er ikkje nett gjort i ei handvendig, etter at eg posta dette i desember 2008 så har artikkelen vorte avvist av to tidsskrift før den endeleg no er publisert. Det interessante er at vi heile tida har gått til nye tidsskrift med høgare impact factor, og for kvar gong har dei vore meir intersserte. Så då kan det virka tidvis tilfeldig kvar og når artikkelen slår inn.

Parents = biologiske foreldre?

2010-03-26T23:51:00.000+01:00

Har nett sett på Debatten på NRK frå i går som omhandla surrogatmødre. Der var det sjølvsagt mange ulike meininger. Noreg er ganske streng når det gjeld reproduktiv helse - altså det som omhandler forplantning. Mellom anna er det i følge den norske bioteknologilova ikkje lov til å setja ei anna kvinnes befrukta egg inn i din eigen kropp. Den aksepterer altså ikkje eggdonasjon.

I det heile så er lova ganske forankra i biologisk tilknyting og spesielt ei forherleggjering av morsrolla i den samanhang.

Det vart referert til FN's barnekonvensjon, og her kom det opp noko interessant. Overlegen i panelet (hugsar ikkje namnet, men han hadde opplagt norsk som framandspråk - amerikansk, tysk?) sa at i barnekonvensjonen står det ikkje noko om biologiske foreldre. Det står berre parents, sa han. Då kom både statssekretæren, Krf og bioteknologirepresentanten og arresterte han. Dei seier dei siterte den norske omsetjinga.

No har eg sjekka den opprinnelege engelske versjonen:

Article 7 (Registration, name, nationality, care): All children have the right to a legally registered name, officially recognised by the government. Children have the right to a nationality (to belong to a country). Children also have the right to know and, as far as possible, to be cared for by their parents.

Og så fann eg denne norske kortversjonen:

7. NAVN OG STATSBORGERSKAP Barnet har, umiddelbart etter fødselen, rett til navn og nasjonalitet, og så langt det er mulig, å kjenne til sine foreldre og få omsorg av dem.

8. IDENTITET Staten skal respektere barnets rett til å bevare sin identitet, herunder nasjonalitet, navn og familieforhold. Dersom et barn ulovlig blir fratatt slik identitet skal staten hurtig bistå med gjenopprettelse.

No lurer eg på kvar det står om biologiske foreldre....

Medabon

2010-03-17T11:41:00.001+01:00

No har det kome ei kombinasjonspakke på marknaden med både mifepriston og misoprostol dei to medikamenta som til saman gir abort. Det heiter Medabon. Trass i at misoprostol er registrert i mange land så er det nesten aldri registrert til bruk som abortmiddel. Dette vert såleis ein av dei fyrste gongane farmasøytisk industri offisielt registrerer det som abortmiddel saman med mifepriston. WHO satte kombinasjonen av mifepriston og misoprostol på lista si over "essential drugs" allereie i 2006.

Dette vil lette tilgangen til medikamentell abort for fleire kvinner over heile verda ikkje minst sidan det vert produsert og seld til ein overkommeleg pris.

Hjernefnjask

2010-03-11T18:10:00.000+01:00

Harald Eia sitt program er jo underhaldande der sprett rundt litt som ein Ivo Caprino-figur i sin vendetta mot norske forskarar som ikkje har lagt sin elsk på biologi som forklaring på menneskeleg åtferd.

Dette kan vanskeleg kallast folkeopplysning sidan han så tydeleg er ute etter å ta dei norske forskarane. I motsetnad til den openberre skepsisen og kritikken dei norske får så er han fullstendig ukritisk i møtet med dei utanlandske. 200 000 menneske som har svart på eit internettskjema har ein ingen garanti for at er eit representativt utval. Det er også uklårt for meg om dei som sat og vurderte kva babyar festa blikket på visste kva kjønn babyane hadde under studien. Skal den ha truverd så må jo kjønn vera blinda for den som skal vurdera åtferda.

Vel, vel, eg er overtydd om at personlegdom, eigenskaper, talent osv er genetisk nedarva i oss, men eg er også overtydd om at miljøet er med å moderera desse eigenskapane.

Var drøymeyrket mitt i mange år som barn snekkar av di far min var veldig oppteken av å snu kjønnsroller eller er det genetisk nedarva frå far min?

Kor interessant er det eigentleg?

Ein av Eia sine amerikanske forskerar meiner at miljø ikkje har nokon ting å seia, men kvifor er det då slik at adopterte barn gjennomsnittleg gjer det betre enn det gjennomsnittlege norske barnet som veks opp hjå eigne foreldre? Er barn som vert adoptert vekk gjennomsnittleg meir intelligente? Forklåringsmodellen har i alle fall vore at adoptivforeldre er selekterte og ressurssterke.

Og Vassnes likelønn handlar ikkje om at kvinner sjølve vel yrke med lågare løn, det handlar om å gjera yrke med same utdanningslengde like mykje verd.

Religiøs tvang og hijab

2010-03-08T23:56:00.000+01:00

No vil ein forby hijab for barn i skulen av di det er kvinneundertrykkande og synleggjer religiøs tilknyting. Eg er fullstendig einig i båe påstandane, men før det norske samfunnet og skulen kan krevja eit slikt forbod av slike grunnar så må dei fjerna kristendom frå skulen. Snakk om å påtvinga andre ein undertrykkande religion, men då er det sjølvsagt greit ved å nytta "vår kulturarv" som argument.

Dersom vi forbyr hijab er vi ikkje betre enn dei samfunna som krev hijab av kvinner.

Foreldre har til alle tider vidareført og oppdratt barn etter sine normer, kultur og tradisjonar. Det er ein del av oppgåva og plikta dei har.

Noreg proklamerer fridom for einskildindividet og burde også gjera det når det går i mot fleirtalet sine verdiar.

Kjøkenbordsstudie - kjønna bildefordeling i Klassekampen

2010-02-14T11:44:00.001+01:00

Frukost er jo tida for å lesa avisa også i min heim - omlag den einaste tida eg får lest avis - sjølv om eg av og til lurer på om eg eigentleg burde ha site og snakka med litjpia og vore ei flink, stimulerande mor. Heldigvis har eg slått det frå meg. Det får vera måte på.

Så då har eg tid til å ta for meg post og aviser. Øvst låg Spor, Domkirken menighet sitt blad. Eg er ikkje medlem og har faktisk aldri vore innmeldt i statskyrkja sjølv om eg på eit tidspunkt måtte melda meg ut berre grunna det faktum at eg er fødd i Noreg. Vel, eg har gitt opp å tru at eg kan sleppa å få desse kyrkjelydsblada for dei er på kommunen sitt distribusjonnett. No går eg forresten i open barnehage i Nykirken og syng om Gud kvar dag.

Men det var denne undersøkinga. Det gjeld då Klassekampen. Eg sat og las og merka meg at mest alle bilda var av menn. Ville jo helst ikkje tru det, og tenkte at det sikkert var reint tilfeldig så eg tok for meg neste dags avis. Same greie der. Så no har eg sett på fem etterfølgande aviser. Eg har utelatt debattinnlegga, og programsidene til TV.
9. februar: kvinner 18, menn 28
10. februar: kvinner 16, menn 36
11. februar: kvinner 19, menn 44
12. februar: kvinner 11, menn 25
13. februar: kvinner 25, menn 39
Bokmagasinet 13. februar: kvinner 14, menn 17
Det vil seia at 65% av bildene er av menn.

Dette var raskt rekna så det kan jo vera eit par til eller frå, men det skulle likevel vera statistisk signifikante skilnader. Tilfeldig? Neppe.

Å velgast bort, men også å velgast til

2010-02-10T00:24:00.000+01:00

Eg har nett sett "Viggo på lørdag" på nett-TV om Michael Nyquist (han som spelar i Stieg Larsson-filmane). Tittelen er "Jeg ble valgt bort" og omhandler det at han vart adoptert då han var barn og seinare har søkt etter sine biologiske foreldre.

Michael Nyquist si oppleving kring det å verta adoptert skal eg ikkje seia så mykje om av di det er hans personlege erfaring og liv. Eg reagerer på vinklinga i intervjuet.

Programmet fokuserer berre på det å verta adoptert bort og gløymer at ein faktisk også vert adoptert til noko. Det fokuserer berre på tapet og reproduserer med det den generelle tanken om adopsjon. Tanken om at adoptivforeldre er velgjerarar, men at dei aldri kan verta så glade i det barnet dei adopterer som i eit eigefødd barn. På nytt får vi biologiens klamme hand trykt ned over oss.

Sidan eg sjølv har adoptert eit barn så vert jo dette naturleg nok også personleg. Eg har jo i høgste grad vald ho og er hoppande glad for at eg får vera mora hennar. Inderleg håper eg også at ho skal veksa opp og tenka at ho ikkje i fyrste omgang har vorte "vald bort", men derimot hatt eit rikt og fint liv med nokon som er inderleg glad i ho. Og eg er ikkje noko velgjerar. Eg har ikkje gjort ei edel handling. Derimot hadde eg veldig lyst til å verta mor. Ikkje har eg berga ho bort frå noko heller. Viss ho ikkje hadde kome til meg så hadde ho kome til ein annan familie i Noreg.

Kunne kanskje Viggo vore litt nyfiken på korleis den delen av livet til MN har vore som han vart vald til?

Vi lever heldigvis i ei tid der den tradisjonelle familien er i oppløysing og folk finn ulike måtar å danna ein familie på. Vonleg gjer det at biologien kan mista litt av fokuset.

Rapport frå abortkonferansen i Thailand

2010-01-21T11:45:00.000+01:00

Eg er som eg tidlegare har bekjent på husmorferie også kalla viktig konferanse. The first international Congress on Women§s health and abortion i Thailand.

Det er heilt sørgeleg å høyra kva folk slit med rundt om kring. På nytt og på nytt vert eg påmint kor heldige vi er. Vi er ein heil generasjon som ser på abort som ein sjølvsagt rett utan at anti- choice grupperingar plager oss med åtak og heslege bilder. Det er ei utruleg stor gåve.

I tillegg er vi heldige som ikkje møter for mange skjer i sjøen når det gjeld å betra aborttilbodet.

Mine vener i women on waves fortel at dei mellom anna har problem med å tilby medikamentell abort ut over 7 veker i Nederland av di abortklinikkane ikkje vil opna for det. Dei har operasjonssalane og personalet på plass og ville tapt pengar dersom dei gav kvinnene eit billegare tilbod gjennom medikamentell abort. Det er pinleg å tenkja på at det ofte er legar og pengegriskheit som står i vegen for medisinske framsteg.

I USA er det slik at sjølv om abort er lovleg så er det nesten ikkje tilgjengeleg i store delar av USA. Kvinner i desse delane av USA som skulle finna på å nytta misoprostol på eiga hand kan verta rettsleg dømde av di dei ikkje har fått det på ein klinikk. Men no finst det visst nok nye moglegheiter via telemedisin. Det skal finnast ein Family Planning Clinic som sjølv ikkje har lege, men der ein via ein skjerm kan sitja ansikt til ansikt med ein lege som kan trykka på ein knapp slik at ei skuff opnar seg der du sit. Når legen då seier; "no kan du ta tabletten" så har behandlinga vore instituert og supervisert av lege så då skal det kunne vera lovleg. Dei har sannsynlegvis mange rettssaker og kreative løysingar å sjå fram til.

Vel, vel, eg får kvila eller gå ut for litt massasje før the Presidential dinner.

Adds by google

2010-01-20T15:36:00.000+01:00

Hm, tykkjer alltid det er litt creepy når google og Facebook straumlinjeformar reklamen sin. No er eg i Thailand og då kjem det opp "Meet thai women" og til alt overmål inne i Feminist voices boksen min. Og når eg skulle sjekka det igjen så var det borte som om dei skjønar at eg skriv om det. uæha....

In the air - abortkongress i Thailand

2010-01-20T02:12:00.000+01:00

Korleis skal ein få 10 timar til å gå på flyet? Endeleg er eg på husmorferie til Thailand. Ein kjapp tur ned på tysdag heime igjen på laurdag. Så det startar jo bra at eg ikkje får sove noko på flyet og landar kl 06 om morgonen. Dei har lova å plukka meg opp med ”a limo”. ”Please look out for a representantive from the limoservice in green jacket” sto det i den siste eposten eg fekk frå kongressfolka. Skal ikkje stikka under ein stol at eg tykkjer det er litt spennande. Det er noko eige ved dette å verta plukka opp på ein flyplass av nokon som held ein lapp med namnet ditt på. Er redd North Face baggen min eigentleg ikkje passar heilt til det limo imaget, men det er praktisk å kunna bera tinga sine på ryggen. Ok då viste det seg at limo-service er ein fin drosje. Då professoren frå San Fransisco og eg påsto at vi kunne køyra i same bile så vende dei berre det døve øyret til og vi var tvunge til å sitja i to separate bilar. Og dette er i ein by der masse folk går rundt med munnbind - svineinfluensa eller forureining?

Eg har vorte invitert til å snakka på ein asiatisk abortkonferanse og skal presentera korleis Noreg har gått frå 100% kirurgiske abortar til over 50% medikamentelle på 10 år. Vi hadde besøk på Haukeland for nokre år sidan av dei som no arrangerer kongressen. Det internasjonale abortmiljøet er ikkje veldig stort så eg veit eg kjem til å møta kjende.

På vegen har eg allereie klart å sjå tre filmar oops fire. Det starta veldig bra med Julie and Julia der Meryl Streep speler Julia Child som var USA sin versjon av Ingrid Espelid. Ho var ein karakter i seg sjølv og introduserte det franske kjøken til USA. Ein fin film om ei flott dame som var noko for seg sjølv. Meryl Streep imponerte som vanleg og har også fått ein Golden Globe for rolla. Filmen bygger på bloggen The julie/julia project. På vegen har eg også site og skrive på min evige medisinske artikkel. Det er ei evig reprise å revidera den artikkelen, men vonleg skal vår møye snart bera frukter. Lot meg identifisera med den godeste Julia der. Ho fekk stadig manuset til den franske kokeboka si i retur med spørsmål om ho ikkje kunne endra den slik eller sånn. Nett der føler eg at eg er også. Båe to har vi dessutan vener og støttespelarar som er veldig optimistiske på våre vegne. No tør eg ikkje å tru på noko før artikkelen er akseptert.

Eg elskar romantiske komedier så difor fann eg sjølvsagt raskt dei to eksempla i menyen. Dette er heldigvis eit av dei flya der du har eigen skjerm og kan velja fritt frå ein stor meny av filmar. Så den neste filmen eg såg var Love happens med Jennifer Aniston. Det var ein slik halvegs drama film der heltinna hjelper helten med å overkoma eit personleg problem Han er veldig kjenslevar og har mista kona si i ei bilulukke for tre år sidan. Han var sjåføren og skuldar seg sjølv for ulukka. Så har han klisjeaktig nok lagt lokk på alt og skrive ei sjølvhjelpsbok om korleis du ikkje skal gjera det. Blæh, keisamt i grunnen.

Den siste filmen (trudde eg) var The ugly truth som er ein film som forsøker å læra kvinner korleis menn eigentleg er og korleis dei skal oppføra seg for å få menn til å be dei ut. Nett slik ”How to loos a guy in 10 days” og ”He is just not that into you”. Så her har vi ei superpen dame som er kontrollfreak og har klare krav til korleis draumemannen skal vera og ein macho mann som fortel ho at ho gjer alt feil. Han skal læra ho korleis ho skal få mr right (ein lege sjølvsagt) til å falla for ho. Ho hater denne ”neandertalen” av ein mann (altså han som skal hjelpa ho), men det er ein deal for å verta kvitt kvarandre. Dei er nemleg kollegaer. Til slutt ender det sjølvsagt i senga med dei to og siste replikken etter at dei tydelegvis har hatt sex er ”was it really that good or are you fakeing it?” Kor på ho sjelmskt svarer;” you will never know the truth”. Moralen er altså fake orgasme damer så har i alle fall ein av partane fått full pott.

Den siste filmen vart Motherhood med Uma Thurman og Minnie Driver. Litt vel klisjeaktig om kor travelt ein har det når ein vert mor. Mødre gjer alt mens fedre berre gjer noko som dottera seier. Manglande sexliv, trong økonomi, utblåst hjerne osv og med ynskje om å verta sett for den sexy og interessante kvinna ein ein gong kjende seg som. Dette er middelklasseintellektuellevenstresidefolk som bur i leiligheit i Greenwich Village i eit hus som er husleieregulert så dei er eigentleg "fattige". Ja, de skjønar vel teikninga. Litt over the top spør du meg. Eg kjenner meg i alle fall ikkje igjen - enno, men så er jo eg heime i morspermisjon......

Vi måste höja våra röster - og veldig forseinka hijabinnlegg

2010-01-11T00:13:00.001+01:00

Eg er på mimrestadige for songar for tida. Det byrja med Marie Bergman og så byrja eg å sjekka om eg kunne finne nokre andre av dei gamle 70-talsfeministsongane. Då fann eg denne. Bra bildemix i tillegg til at det er mimring på gang.

På bildene er det stort sett kvinner med hijab og då kom eg jo på hijabdebatten frå i vår.

Eg er framleis grundig ueinig i at ein skal ha hijabforbod nokon som helst plass i samfunnet. Det finst mange argument for at politiet liksom er ein spesiell instans som skal vera serskild nøytral og ikkje må visa nokre som helst religiøse symbol, og den kan eg til ein viss grad kjøpa. Men, kva då med lærarar, journalistar, helsepersonell, juristar? Dei er jo også yrkesgrupper som vert avkrevd nøytralitet. Eg er redd at dersom ein godtar denne argumentasjonen om at politiet er så veldig spesiell og at religiøse symbol må vera forbode så vil dei same argumenta seinare verta brukt på andre yrkesgrupper og samanhangar. Slik mellom anna denne artikkelen i VG frå oktober så illustrativt viser. Hijabforbodet er allereie på veg inn i retten også.

Dersom hijabforbodet sprer seg inn på den eine arbeidsplassen etter den andre endar ein opp med i praksis eit arbeidsforbod for mange muslimske kvinner.

Sjølv er eg ateist og har over hodet ikkje noko spesiell sans for religiøse symbol, men eg respekterer at andre har ei tru eg ikkje klarer å skjøna.

I tillegg tykkjer eg hijab både som religiøst og kulturelt symbol er like teit og undertrykkande som at norske kvinner skiftar identitet når dei gifter seg ved å skifta etternamn.

Trass i det kan ein ikkje tillate at ein endar opp med eit arbeidsforbod grunna rasistisk moralisme.

Ingen kommer undan politiken, Marie Bergman

2010-01-10T15:12:00.000+01:00

Tid for heltinner.

Og feitare skal ein bli

2010-01-03T12:37:00.001+01:00

Tradisjonen tru så skulle eg byrja det nye året med ein smule sunnare livsstil - mellom anna unngå for mykje frotsing. I går var eg på kino og valde då ein liten popkorn og farris. Det skulle jo vera greit. Når eg då kjem til kassa så seier ho som står der; "du får ein medium til same prisen". "Javel, seier eg, men eg vil ikkje ha ein medium". Ho ser faktisk litt snurt ut. Så berre slenger ho ei lakrisstang oppi popkornet mitt. "Kva er det?", spør eg. "Det høyrer med til menyen". "Eg vil ikkje ha den", seier eg og hiver han ut. Då himler ho med augene, og eg kjenner meg som eit merkeleg vesen som ikkje veit å utnytta alt det eg kan få gratis. Veninna mi kjøpte same meny i ei anna kasse, men fekk ikkje det same presset om å auka kaloriinntaket. Ho er då også betydeleg slankare enn eg og såg kanskje ut som ei som alltid berre har tatt ein liten popkorn, og ikkje som ei som hadde innført det som nyårsforsett. Kva veit eg. Den andre veninna mi fekk påpress om å kjøpa to sjokolader i staden for ein for du kunne få to for 30 i staden for ein for 20.

Det er her bror min er mykje smartare enn eg. Eg har ein tendens til å gå på slike ta to til 30 i staden for ein til 20 av di eg innbiller meg at eg sikkert kjem til å eta den andre på eit tidspunkt uansett. Dei gjer eg sjølvsagt - og det mykje før enn om eg berre hadde kjøpt ein i slengen. Mest truleg et eg også dobbelt så mykje sjokolade. Bror min messer i staden far min sine ord "penger spart er penger tjent" og seier som sant er at han har ikkje lyst på meir enn ein sjokolade.

Folk vert feitare og feitare og nesten ingen klarer å halda på nyårsforsetta sine, og det er ikkje det spøtt rart slik som handelsstanden peprar oss med "20% ekstra chips gratis" osv. Kvifor forsvann dei gamle 100g potetgullposane? No er det jo berre 250g igjen.

Frå no av skal eg heller prøve å sjå på det som eit kupp dersom eg har klart å kjøpa den minste utgåva til same pris som den store og tenkja på alle timane på SATS og dess like eg har spart.

Selvopptatt tidsånd

2009-11-30T22:10:00.000+01:00

Eg er jo litt treig mildt sagt med å lesa avisene mine så Klassekampen har ein tendens til å hopa seg opp på kjøkenbordet. I dag kom eg til 20. november. Der las eg artikkelen "Selvopptatt tidsånd".

Herleg lesing! Det er eit intervju med Nina Witoszek som som stilte seg bak Stueland og Nygårdshaugs kritikk av andre forfattarar som til dømes Karl Ove Knausgård og Tore Renberg for å vera navleskodande og mest opptatt av eiga oppvekst. Dette er ein del av dekadansen og vårt dekadente samfunn seier ho.

Norge har oppnådd de mål de fleste andre samfunn fortsatt streber etter. Vi er velstående nok til at vi ikke trenger endring, men samtidig desillusjonert nok til å flykte fra det store prosjektet som handler om å gjøre verden til et bedre sted. Vi praktiserer empati, men den er rituell og risikofri, sier Witoszek, som tror det norske samfunnet trenger å oppleve en katastrofe for å klare å flytte interessen fra våre slumrende hverdagsliv og over på noe annet.

Utruleg befriande at denne kritikken kjem. Eg klarer ikkje i mine villaste fantasiar å skjøna kva for interesse alle vi andre skal ha av å lesa seks bind om Knausgårds liv. Og her kjem det beste sitatet:

Vår vestlige verden er for tida uten brennende flammer. I stedet ligger den på sofaen og psykoanalyserer seg selv, sier Witoszek.

Mykje av den blogginga vi held på med kan vel også råkast av denne kritikken når vi går inn i den private og daglegdagse sfære.

Abort og den nye helsereforma i USA

2009-11-18T20:12:00.000+01:00

USA har rett til sjølvbestemt abort, men tilgangen til abort er ikkje jamnt fordelt og god slik den er i Noreg. Den er i tillegg ikkje gratis, men koster ein god del pengar. Dersom du bur på dei to kystane er tilgangen god med eit utal av abortklinikkar å ty til. Bur du derimot sentralt i USA kan det henda at du må krysse statsgrensa for å få abort. Då kostar ikkje berre prosedyren, men i tillegg reise og eventuelt opphald. Du risikerer også å verta utsatt for kraftig harassment frå abortmotstandarar når du skal entra klinikken.

Dette fører til at USA mellom anna har betydeleg fleire seine abortar enn vi har. I tillegg til dårleg seksualundervisning som gjer at folk kanskje oppdager seint at dei er gravide så må dei så skaffa pengar for å reisa til ein klinikk som vil utføra abort.

Frå 1995 har det også vore restriksjonar for kva den statlege helseforsikringa kan dekka i forhol til abort. Kravet til å få dekt abort er valdtekt, incest og fåre for mors liv. Det førte til at D.J. Feldman som diverre oppdaga at fosteret ho bar hadde anencefali - foster utan hjerne - ikkje fekk støtte frå si statlege helseforsikring. Eit barn utan hjerne vil dø ganske raskt etter fødsel. Ho fekk i staden eit krav på 9000$ frå forsikringsselskapet.

Den 7. november vedtok representantenes hus med 240-mot-194 eit forslag frå Bart Stupak, D.-Mich., som forbyr den nye statlege helseforsikringa å inkludera provosert abort.

Sjå veldig informativ artikkel i Dagbladet i dag av Astrid Meland.

Det er no fleire kampanjar på gang for å forhindra eit abortforbod i den nye helseforsikringa. Sjå denne reklamen frå Center for reproductive rights:

Tore på adoptivsporet igjen

2009-10-27T19:37:00.002+01:00

Tenkte eg skulle sjå siste episode av Tore på sporet og søkte det opp på nett-TV. Eg har vorte dronninga av NRK sin nett-tv sidan eg ikkje har TV-signal. Etterpå såg eg Redaksjon En der dei diskuterte Tore på sporet.

I dette programmet har Tore på nytt på vegne av ei biologisk mor tatt kontakt med adoptivbarnet. Så vidt eg minnest så har han gjort dette i eit tidlegare tilfelle. Då galdt det ei mor i eit latin-amerikansk land. I følge den artikkelen om adoptivforeldre som er kritiske til Tore på sporet så var det i førre runde i 2006.

Tore hevdar at det er ei spesiell sak og at han aldri pleier å gjera dette, men kor mykje research driv han eigentleg med i dei einskilde sakene? Det er jo godt å tru vel om alle menneske og det dei sei, men har han berre høyrt denne mora si historie utan å sjekka med adopsjonsmyndigheitene i Korea om den enkelte saka? Eller eventuelt Verdens barn som bistår i adopsjonar frå Korea til Noreg? Det er jo ikkje innafor god adopsjonsetikk og lovgjeving å tillata adopsjon av ikkje rettmessig oppgitte barn.

I desse tilfella der det har skjedd urettmessig adopsjon så burde jo foreldre som denne mora ha ein annan sjanse til å få vita noko meir og eventuelt få lagt igjen eit brev som kan nå den adopterte dersom ho/han sjølv søker å få kontakt med biologisk opphav. Slik har det jo vore for norske som har adoptert bort barn.

Tore påstår at han aldri tar kontakt med den adopterte. Han har tatt kontakt med foreldra hans. !? Hallo, som om dei foreldra har nokon som helst rett til å avgjerda noko slikt for sin vaksne son. Dette er heilt søkt.

Eg har sjølv ei adoptivdatter, og ville aldri ha kunna sitja på ein slik informasjon åleine. Dersom ho ynskjer det har eg heller ikkje noko imot å inkludera/finna biologisk familie.

Men poenget er at det må vera den adopterte sitt val. Som Ane Ramm sa i Redaksjon En så ville ho sjølv ha rett til å bestemma kven som skulle vera ein del av hennar indre familiesfære. Og ikkje minst når det skal skje.

Denne saka endte jo tilsynelatande lukkeleg i følge tv-programmet, men det har ikkje Tore noko garanti for.

Soria Moria II

2009-10-08T20:37:00.008+02:00

Så er Soria Moria II klår og ligg ute på nett

Dette seier dei i kapittelet om internasjonal politikk/ Utviklingspolitikk og menneskerettar (OM ABORT):

prioritere kvinners rett til helse, utdanning og politisk deltakelse, og kamp mot overgrep mot kvinner. Regjeringen vil arbeide internasjonalt for å sikre kvinners reproduktive helse, for å avkriminalisere abort og styrke det internasjonale arbeidet mot trafficking
ta et spesielt ansvar for tusenårsmålene 4 og 5 om barnedødelighet og mødrehelse

Då håper vi på ein meir aktiv politikk i forhold til abortspørsmålet. No er i alle fall abort nemnd som eit eige tema og ikkje berre skjult under sekkeomgrepet "reproduktiv helse" slik det vanlegvis vert gjort.

Håpet er også at dette får følger for kva for bistandsprosjekt som får støtte frå Noreg.

OM LIKELØN i kapittel 15:
I tillegg er likelønn og utjevning av lønnsforskjeller viktige mål for inntektspolitikken. For å oppnå resultater på dette området må partene i arbeidslivet komme til enighet om hvilke yrkesgrupper som skal prioriteres, og det må være enighet om at nye relative lønnsforhold ikke skal utløse kompensasjonskrav fra andre grupper.

Kor ullent kan ein eigentleg uttala seg? Dette gjev jo ikkje lovnad om noko.

OM VALD MOT KVINNER:
Der Soria Moria I hadde fleire konkrete forslag så har den nye ingen ting.

Men derimot har dei forslag for å følga opp lova mot sexkjøp.
utarbeide hjelpetiltak som gir kvinner muligheten til å komme seg ut av prostitusjon vurdere bedre støttetiltak for prostituerte og eks-prostituerte

OM EINSLEGE MINDREÅRIGE i kapittel 17:
Regjeringen har som mål å gjennomføre overføring av omsorgsansvaret for enslige mindreårige asylsøkere mellom 15 og 18 år til barnevernet, men anser at ressurssituasjonen i barnevernet tilsier at dette ikke blir mulig i kommende fireårsperiode.
Veit ikkje om eg er så overraska over at regjeringa ikkje har tenkt å gje barnevernet meir ressursar, men det merkelege er at dei faktisk seier det. Det er som Randi Reese i FO seier i eit teikn på nedprioritering av denne gruppa. I tillegg planlegg dei å senda dei attende til heimlanda sine:
etablere omsorgs- og utdanningstilbud for enslige mindreårige asylsøkere i deres opprinnelsesland

Og kor mange mindre asylsøkerar skal vi ta imot for å auka andelen kvoteflyktningar til 1500?

Regjeringas asylpolitikk er ikkje mykje å skryta over og gjev inntrykk av eit ikkje meir, men heller mindre inkluderande Noreg.

HPV-vaksine beskytter ikkje berre mot kreft

2009-10-01T20:39:00.004+02:00

Det er ein veldig grundig og bra artikkel på Dagbladet sine nettsider om HPV-vaksina. Spørsmålet er kvifor så mange er kritiske til å bruka den. Det kan ein jo godt spørja seg, men når ein har stadige utspel som påstår at jenter har døydd av vaksina trass i at det ikkje er tilfelle og redaktøren for Legetidsskriftet Charlotte Haug er så kritisk så har det sin effekt. Overskrifter har mykje makt diverre.

Fokuset når det gjeld vaksina har vore mykje retta mot at det beskytter mot kreft. Det er sjølvsagt viktig, men som artikkelen nemner så er det vel så viktig at ein vonleg vil kunne redusera alle dei mindre kirurgiske inngrepa på livmorhalsen - konisering. Desse inngrepa kan føra til for tidlege fødslar med dei komplikasjonane det kan gje. I ei tid då kvar fjerde fyrstegongsfødande er over 35 år og gjennomsnittsalderen for fyrstegongsfødande er ca 30 år så er det mange som kan ha fått utført ei konisering før dei vert gravide.

I tillegg beskytter Gardasil mot kjønnsvorter i og med at det beskytter mot HPV-viruset type 6 og 11 som er årsaka til 90% av alle kjønnsvorter. Talet på smitta med kjønnsvorter auker stadig.

Ikkje uventa er det kritiske røyster som er redde for at jenter no skal ha meir sex!!! Moralismen har ingen grenser. Det er ikkje noko nytt at nokre folk bruker dette som argument mot medisinske framsteg.

Sjølvbestemt abort opp til 14 veker i Spania

2009-09-26T22:26:00.003+02:00

Den spanske regjerninga har no bestmet å liberalisera abortlova frå 1985. Kvinner i Spania har i dag ikkje sjølvbestemt abort, men tilgangen på abort er ikkje dårleg dersom du har pengar. Det finst eit utal private klinikkar som tilbyr abort. Lova seier at du kan få abort i dei tilfella der ein kan rekna med at det fåre for fysisk og psykisk helse. I praksis gjer klinikkane det slik at kvinnene må snakka med ein psykolog som stadfester psykisk belastning og så kan dei få ein abort.

Forslaget til ny lov som er under utarbeiding stadfester at abort er ein rett og vil gje sjølvbestemt abort opp til 14. veke. Det er også forslag om å senda aldersgrensa for at kvinnene skal kunne bestemma utan at foreldrene har gitt samtykke til under 16 år. Det skal også vera mogleg å abortera opp til 22. veke når det er fåre for liv og helse eller fosteret er missdanna. Etter 22. veke skal ein berre kunne ta abort dersom fosteret har missdanningar som er særs alvorlege eller ikkje er foreinelege med liv. Dette må stadfestast av ein medisinsk komite. Det er særs sannsynleg at lova vil gå igjennom av di dei fleste parti støtter intensjonen om lova. Sjå El Pais

Skavlans overfladiske pludring

2009-09-19T13:48:00.005+02:00

Ein ikkje ny, men kanskje litt i overkant kommentar frå Eva Lundgren. Ho uttaler på Newsmill I Norge fick Skavlan tung kritik för att han flörtar med unga kvinnliga gäster, sexualiserar och könar. Tex tyckte han att Åsne Seierstad luktade så gott där hon satt i hans studio. Och han frågade mer om hur hon lyckades duscha i Afghanistan än om hur hon jobbade. Det gick så långt att en norsk forskare i en tidningsartikel kritiserade honom under rubriken "Kåte Fredrik".

Her er eg heilt på line med Lundgren. Skavlan pludrer avgarde og reduserer kvinnlege gjestar til kropp og privatsfære. I tillegg har han hatt ein hang til å plukka ut berre "pene" kvinner som om det han ynskjer er litt pynt i studio. Eg har observert at dersom det er to kvinner som uttaler seg om same emnet så er det den "penaste" som får sitja igjen når neste tema skal opp. Og kva er så problemet med det seier fleire som bloggar om denne artikkelen. Då er vi sjølvsagt tilbake til presset på utsjånad som er mykje større for kvinner enn for menn. Kvinner vert konsekvent vurdert på utsjånad. Noko mellom anna utspelet om Erna Solberg under valkampen er eit døme på. Det finst meir enn nok overvektige menn i politikken osv som aldri får truverdet sitt påpeikt på grunnlag av det. Men for all del det løner seg for både menn og kvinner å vera pene nok.

Skavlan har ein tendens til å pludra vekk dei fleste spørsmål, og menn får også personlege og ofte idiotiske spørsmål. Eg har aldri sett nokon som har analysert den kjønna skilnaden i korleis Skavlan snakkar med gjestene sine, men vi er mange som har reagert på korleis kvinner vert brukt.

Derfrå og til å samanlikna han med pastoren i Knutby vert likevel ,vel drøyt slik det står artikkelen om Lundgren sitt utspel i Dagbladet . Då vert det mest som utspelet "alle menn er djur".

For oss som fasineres av bildene på Finn.no

2009-09-09T19:31:00.005+02:00

Ha, ha, ha, eg ler meg skakk. No burde eg sikkert vera mest opptatt av finanskrisa og korrupte svindlarar som har køyrd truskuldige menneske på dunken, men nett no er eg betydeleg meir fasinert av bilda som er lagt ut.

Eg har jo lenge vore med i gruppa " For oss som fasineres av bildene på Finn.no" på Facebook. Desse bileta var midt i blinken for den gruppa.

Himmel og hav, her finn du alt; eit rom fullt av svarte søppelsekkar, skitten avfallsbøtte midt i bilete av kjøkenet, politijakke henslengt på ein stol osv. Dei har neppe gått eigedomssalskurs - "korleis skapa dei mest innbydande bileta".

Potensielle kjøparar kan då umogleg vera interessert i eit nærbilete av eit overfyllt lagerrom. Får ein søppelet med på kjøpet?

Kven skal i buss?

2009-09-07T22:47:00.004+02:00

Det er heilt klårt eit problem når ein skole berre har 3-20% elevar med norsk som morsmål. Kva gjer ein så med det? Det har vore mykje snakk om bussing i det siste. Heilt klårt er det best å gå på skule så nære opp til heimen som mogleg slik at ein slipp å få forlenga skuledagen med lange transportetappar. I tillegg er det godt å bu der dine skulevener er for å kunne byggja opp eit vennskap. Ein del norske barn som bur 50% hjå mor og far som må leva med både reising og lang veg til kameratar 50% av tida. Barn på bygda opplever også i større grad bussing til skulen.

Men kven skal bussast for å få til ei jamnare fordeling av barn med ulike morsmål rundt omkring i Oslo? Skal elevar på Smestad og Tåsen også bussast til Gamlebyen? Skal dette kanskje vera eit frivillig tilbod for dei familiane som ikkje har norsk som morsmål, men som ynskjer eit nærare knytting til norske medelevar? Mange elevar og foreldre er jo allereie opne for dette når dei plasserer ungane i privatskular som Steinerskulen, St Sunniva etc.

Ein artikkel frå Dagbladet viser til elever i Danmark som vert bussa ein halv time til ein annan skule. Det kan sjå ut til at det er frivillig utan at den informasjonen kjem fram i artikkelen.

På mange måtar er eg for at folk skal ha høve til å få gå på ein annan skule, men dersom det berre er frivillig eller ikkje inneheld hjelp som til dømes gratis buss så vert det eit val for det opplyste fåtalet med pengar nok til å prioritera det.

Farsen i Kongo og to norske røverar

2009-09-02T13:25:00.004+02:00

Kva no dei to norske karane har gjort i Kongo kjem ikkje fram i denne rettssaka som er ein farse frå a til å. At dei framstår som to "luringar" som kanskje har gått i si eiga felle er ei anna sak. Oppsagt frå forsvaret og oppretting av eigne sikkerheitsselskap i Uganda som i praksis er ein salgs leigesoldatverksemd ser jo ikkje nett så uskuldig ut. Ikkje hjelper det å endre forklaring heller - ein tvilsam praksis som set alt det andre dei seier i eit dårleg lys og.

Denne rettsaka foregår jo slik eg forstår det i ein lokal eller regional rettsal. Ankeretten finst i Kongo også og vonleg er det då litt meir edruelege partar og dommarar.

Nordmenn er ikkje alltid uskuldige, men allei fortener ei rettferdig rettsak og etterforsking, og det gjer også offeret og hans familie.

Berre pinleg for Dagbladet

2009-08-26T09:27:00.003+02:00

Nok ein gong trur Dagbladet at dei driv med gravande journalistikk og har avslørt at Helga Pedersen har gløymt å senda inn søknad om ferdigstillingsattest. Dette er ei hytte dei har søkt om å få gjort om til bustad. Er dette verkeleg ei sak?

Dersom Dagbladet til slutt klarte å laga ein prinsipiell diskusjon om regelverket og papirmølla i det norske systemet som tydelegvis er vanskeleg for dei fleste både å følga og skaffa seg kunnskap om så hadde det jo vore eit poeng, men dette vert berre dumt.

Mannsrolla i endring i Burundi

2009-08-20T23:00:00.002+02:00

Those who bring light where there is darkness.
Kjønnsrolleendring i Burundi. Der menn lærer å yta i familien både når det gjeld omsorg og i produksjonen. Dei har tidlegare slått kvinnene sine og utnytta dei som arbeidsslaver der alt kvinnene har tent inn har vorte nytta til alkohol for mennene. I denne filmen fortel menn korleis livet deira har vorte mykje betre etter at dei endra seg. Dei har fått det betre med seg sjølve og kona og barna har også fått det betre. Økonomisk sett har dei også fått betre levestandard - opp frå botnlaus fattigdom.

Eit veldig positivt og vellukka prosjekt retta mot menn denne gongen.

Fyrst musikkvideoen deira:

Musical om Madonna

2009-08-18T19:42:00.002+02:00

Madonna er visst ikkje spesielt kjend som popstjerne i Malawi, berre som den kvite kvinna. Malawi si adopsjonslov tillet eigentleg ikkje at einslege adopterer og i tillegg må dei som adopterer ha budd to år i landet. Difor fekk Madonna fyrst avslag på å adoptera Mercy, men pengar hjelper. Eg skal ikkje påstå at ho direkte har betalt for adopsjonen ved å bestikka folk, men ho investerer mykje pengar i skuler osv for barn i Malawi. Då får du straks makt av di folk vert avhengige av pengestraumen frå deg.

Vel no lagar dei musical om Madonna i følge The Guardian

Gravid med 12 barn

2009-08-17T22:06:00.010+02:00

Ei tunisisk kvinne skal vera gravid med 12 barn og det skal dei ha oppdaga i 9. månad i følge VG. Det skal du få meg til å tru. Skal liksom ingen ha lurt på kor mange som var inni der før i 9. månad? Det er jo ein sensasjon å gå med flerilingar nesten til termin i seg sjølv. Kor små er dei fostera? Kor stor i magen er eigentleg denne kvinna? Når har dei tenkt å gjera keisarsnitt? Korleis kan dei vera sikre på at det er 12? Det kan då ikkje vera eit UL-funn. Er det nokon som veit kor mange egg som har vorte satt inn? Her er det mange ubesvarte spørsmål og informasjon som ikkje heng heilt på greip.

Ei lita oppdatering:

The Sun skriv at det skal dreia seg om 6 gutar og 6 jenter så då må svangerskapet vera kome lenger enn 15-16 veker.

Daily Mail har ein informativ artikkel. Den einaste som ikkje berre fokuserer på det sensasjonelle ved svangerskapet. Risikoen for at ho får ein alt for tidleg fødsel er veldig stor og då er risikoen for at alle fostera dør også stor. Som Daily Mail skriv så veit ein ikkje kor langt på veg ho er, men 9 mnd er veldig lite sannsynleg for å seia det mildt.

Ny oppdatering som fortel akkurat kva for ei katastrofe dette er:

Siste oppdatering 19. august.
Det er sjølvsagt oppspinn frå ei stakkars psykisk sjuk kvinne som ikkje vil la seg undersøka medisinsk. Stakkars kvinne, sorga over barnløyse kan gje mange ulike utslag. Det var rett og slett alt for mange ting som ikkje hang på greip. Sjekk Foxnews og VG.

Visakontoret = kjøkkeninngangen

2009-08-16T23:04:00.004+02:00

Litt lite tid til blogging for tida etter at eg kom heim med mi artige, vesle jente frå Addis.

Då vi var der nede måtte vi på den norske ambassaden for å få Schengenvisum til litjpia. Ho reiste nemleg på etiopisk pass til Noreg, men ho har i følge papira eg fekk frå Bufdir norsk statsborgarskap frå adopsjonen gjekk igjennom. Det er mange papir som skal gå i orden og sendast hit og dit. No vonar eg berre at eg har fått sendt alle.

Vel, vi var altså på ambassaden i Addis. Eg kan ikkje seia eg kjenner at den bygningen på bildet. Vi kom humpande inn på ein kjærreveg etter norske høve full av humpar, høl og veldig sølete i regntida. Fyrst kom vi til eit skur der det sat drøssevis av folk og venta på å få koma til. Dei var alle somaliarar eller etioperar etc. Vi fekk passera vidare inn til kontoret og eit nytt venterom. Også her sat det folk og venta medan vi fekk gå rett inn. På dette kontoret var det ikkje eit einaste norsk andlet å sjå. Det er altså truleg her dei som har etiopiske namn på lista over tilsette på ambassaden arbeider, i tillegg til dei som er reingjeringspersonalet. Veldig hyggeleg og rask behandling for vår del, og ei vekes ventetid for å få visumet.

På vegen ut både då vi skulle levera dokumentasjon og då vi henta visumet, kom det ein mann ut frå skuret og spurte; " er dere norske?". Han eine budde i Oslo og var lei seg for å ha mista ranadialekta si. Det var der han hadde budd fyrst. Han andre sa; "Eg e fra Tromsø". Båe søkte om gjenforeining med konene sine. Det var klemmar, lukkehelsingar og tvi, tvi både hit og dit.

Visumkøen såg verkeleg ut til å vera for oss som går kjøkkenvegen. Det gav ikkje akkurat skin av å vera ei prioritert og høgverdig oppgåve. Reint bortsett frå oss få som adopterer frå Etiopia kvart år så er det vel aldri andre enn afrikanarar og krøttera på bildet av den parkerte drosjen vår som kjem denne vegen til ambassaden.

Addis Abeba

2009-07-27T20:38:00.007+02:00

Det har vore stille her på bloggen min i nokre veker. Grunnen er at eg har vore i Addis, Etiopia og henta dotter mi på 14 mnd. Verdas herlegaste skapning sjølvsagt som vekker meg kl 6. Det er ikkje noko problem å vakna kl 6 når ein har godt selskap og har lagt seg i skapeleg tid, men det er merkeleg å ta seg i å ville ringa offentlege kontor kl 07.30 av di ein tykkjer ein har vore oppe lenge og er klår for å gå ut.

Vi var i Addis i 12 dagar og skulle jo få tida til å gå innimellom slaga som nybakt mor. Det var regntid og ikkje så verst kjøleg medan vi var der så det var ikkje alltid så mykje å henga ute etter.

Etter at eg vart matforgifta på 2. dag så har vi vel eigentleg berre ete på 3 ulike restaurantar som alle var gode og ulike. Vi var nok aller mest på Family Restaurant som hadde lokaler både i Debre Zeit og i Addis. Her får ein amerikansk og texmex mat. KJærkome for sarte magar som helst vil ha kjende smakar.

Elles åt vi på Makush som også er eit galleri. Her kjøpte eg eit foto av ei ung jente frå Hadar-stammen. Kraftfull jente som signaliserer "don't mess with me".

Vi åt også på Finefin som er ein ærverdig gamal etiopisk restaurant. Finefin er eit anna namn på Addis og folk frå Oromo-regionen kan visstnok ofta seia at dei skal til Finefin når dei meiner dei skal til Addis.

All transport innad i Addis vart skjøtta av vår eminente og koselege sjåfør Zewdu som er frå Amara-regionen. Når vi spurte kor gamal han er så visste han ikkje det sikkert. Han er ein stad mellom 30-35 sannsynlegvis, men det er ikkje så mange i Etiopia som har oversikt over alderen sin. Han losa oss i alle fall trygt gjennom byen på til dels dårlege vegar i ein gamal rusten Lada. Han var også vår store guide som fortalde oss kvar vi burde gå og kva vi burde sjå.

Min favoritt når det gjeld museum er heilt klårt etnografisk museum. Dei hadde ei strålande utstilling bygd opp etter livssyklusen som tema. Elles var vi sjølvsagt og såg Lucy

Vi møtte også våre vener i Inter African Committee (IAC) som de finn oppe til vinstre på bloggen min. Dei arbeider mot "harmfull practices" og er vel mest kjend for jobben mot kjønnslemlesting. Den jobben har dei halde på med i 25 år og har laga eit nettverk som inkluderer 28 land tvers over Afrika der kjønnslemlesting eksisterer. All mogleg honnør til dei.

Vald under graviditeten

2009-07-07T00:32:00.000+02:00

EIn amerikansk studie fann at kvinner hadde 60,6% auka risiko for å verta utsatt for vald når dei var gravide enn når dei ikkje var gravide. Grunnen til det er at barnefaren kjenner på auka stress i samband med graviditeten i påvente av det nye barnet. Dersom graviditeten er uplanlagt og uynskt aukar også risikoen for vald frå partner. I den amerikanske studien var det også meir vald i samband med tenåringsgraviditetar. Ein kan jo spekulera mykje kring skilnader på USA og Noreg, fattigdom, dårlege sosiale forhold, redusert tilgang på abort osv. Studien vert også kritisert for ikkje å ta opp at graviditetane kan vera resultat i utgangspunktet frå valdtekter og mishandlarforhold. I nokre av desse amerikanske studiene rapporterer dei også om opp til 37% som vert utsatt for vald. Det er i sofall eit mykje høgare tal enn den norske studien som vert referert i VG. Men dei norske tala samsvarer med ein australsk studie frå 1998 der tala varierte frå 2-28% alt ettersom korleis vald var definert. Ein annan studie frå 2008 fann at 1 av 14 er utsatt for vald.

Dei som er utsatt for vald har auka risk for depresjon etter fødsel. I tillegg har dei også større sjans for å rusa seg under graviditeten eller ikkje klara å slutte å røyke til dømes. Direkte slag mot magen kan også i verste fall føra til morkakeløsning. I tillegg til at det skal vera auka risiko for for tidleg fødsel. Dette kjem i tillegg til alle dei negative konsekvensane fysisk og psykisk vald har på alle.

Det finst alt for lite kunnskap om vold og graviditet og diverre endå fleire tiltak retta inn mot dette. Forslaget om at spørsmål kring vald skal verta del av svangerskapsomsorgen er difor absolutt på tide.

La teta asustada

2009-06-28T12:36:00.000+02:00

Går stadig rundt og lurer når denne filmen som heiter "The milk of sorrow" på engelsk skal koma til Noreg. Den vann gullbjørnen i Berlin, og omhandlar resultatet av valdtekter i krig. Kan sorgen og traumet som mor opplevde då ho vart voldtatt under den 20 år lange borgarkrigen i Peru frå 1982 til 2002 overførast til barnet via brystmjølka? Valdtektene skjedde både frå regjeringshæren si side og frå guerriljaen Lysande sti. Valdtekt vert stadig brukt som krigsstrategi. Då Claudia Llosa mottok prisen så sa ho:"dette er for Peru, dette er for landet vårt". Dei har hatt store visningar i dei fattige bydelane som reiste seg utanfor Lima når folk kom flyktande frå krigsområda i fjella. Der bur mange av kvinnene som filmen handlar om. Lysande sti infiltrerte også her og såg ikkje blidt på aksjonar og tiltak frå kvinnene om å betra situasjonen når dei bygde felleskjøken osv.

No håper eg uansett at filmen snart kjem til Noreg. Susana Torres som er ei av kunstnarae i youtube klippet to innlegg sidan har hatt ansvaret for det sceniske i filmen.

Iran - utanfor presteveldet, boktips

2009-06-23T22:13:00.000+02:00

Dei siste par åra har det kome fleire romanar med tida kring revolusjonen og Iran/Irak-krigen som bakteppe. Det har vore interessant å lesa ikkje minst av di eg har ein god kollega og veninne som sjølv rømte frå Iran i 1986 via Tyrkia som 18 åring. Ho og søstra måtte halda seg skjult i Tyrkia i omlag eit år medan dei venta på å få plass som flyktningar. Tyrkia var kjende for å "selga" iranarar tilbake til Iran. Gjennom hennar forteljing, og dei ulike andre som kjem fram i bøkene så har det for meg openbera seg eit nytt og flott land som ikkje handlar om prestevelde og fundamentalistiske muslimar. I mitt einfald så hadde eg gått rundt og trudd at dei fleste iranarar som kom til Noreg var shaen tilhengjarar.... Flaut nok oppdaga eg at dei fleste iranarar var motstandarar av shaen og derav revolusjonen. I staden har dei fleste vore politiske opposisjonelle og oftast radikale menneske.

Dei siste dagane med demonstrasjonar mot styret som vert svart på med drap på sivile menneske er ein repetisjon av historia. Dei fekk gravleggja Neda, men som det står i artikkelen var det mange som ikkje fekk gravleggja sine familiemedlemer under revolusjonen.

Ein artikkel som ser på Irans historie og det nylege opprøret meiner det minner meir om grunnlovsrevolusjonen "Mashruteh" 1906-09 enn revolusjonen eller eventuelt opprøret på 1963 mot Shaen som førte Khomeini i eksil.

Her er diverse boktips:

READING LOLITA IN TEHRAN, Azar Nafisi
Ein bestseljar i vesten, men kritisert av mange andre iranarar som meiner den er eit døme på orientalisme som forsterker myter og sterotypiar om muslimar. Boka er om ein lesesirkel av kvinner som tar for seg bøker som var forbudte i ein periode. Litteraturdelen er kanskje for mange den mest spennande. Eg skjønar kritikken av boka, men hadde likevel glede av den som ein av stemmane frå iranerar

Eit kritisk svar til boka er
JASMIN AND STARS - READING MORE THAN LOLITA IN TEHRAN, Fatemeh Keshavarz
Som Fatemeh sjølv seier: You might say Jasmine and Stars has been in the making for years -- at least for a decade. During these years, when many books and media reports about Iran were published, I would search for the Iran that I know, for my friends, for myself. But we wouldn't be there. Usually in these books and news reports, everything would revolve around religion or politics, and people would be villains or victims. A typical example was Reading Lolita in Tehran: A Memoir in Books by Azar Nafisi

HUSET VED MOSKEEN, Kader Abdolah
Medan dei andre bøkene er skrive og omhandler den sekulære middelklassen i byen så handlar dette om ein storfamilie som er satt til å passa på moskeen i ein mindre by. Fleire av dei er i høgste grad religiøse og ein får eit breidt spekter av menneske og livsval. Den er også omsett til norsk.

PRISONER OF TEHRAN, Marina Nemat
Ei sjokkerande historie som virkar truverdig om fangenskap, eit påtvunge forhold til ein fangevaktar, tortur og andre for dei fleste av oss utrulege historier. Men boka handlar også om barndomen hennar, om hennar russiske bestemor, kristne i iran, natur, littaratur, og menneska er ikkje skildra svart kvitt. Den gjev gode døme på at alt er ikkje som det ser ut og ei sak har mange sider.

WOMEN WITHOUT MEN, Sharnush Parsipur
Ei stjerne av ei bok med fleire kvinnelege hovudpersonar som får sine liv vevd saman. Dette er magisk realisme og noko heilt for seg sjølv. Heile boka på google her.

Ikkje lett å vera vakker....?

2009-06-22T19:36:00.000+02:00

Etter at eg ved rein tilfeldigheit las Flopsys innlegg frå i mars om å vera ein stygg sur feminist så hugsa eg plutseleg på ein herleg video på Youtube av to peruvianske kunstnerar. Dei seier at kroppen er ein kamparena og at venleik er i auga til den som ser. Dei laga dette som performance, ein del av ei større utstilling der dei også tematiserer korleis utsjånaden til urbefolkninga ikkje fell inn under standardiserte venleiksideal. Dei har også måla seg sjølve inn i kjende måleri frå kunsthistoria. Sjekk det ut her

Peruvian Beauty (Patricia Bueno-2004) [Micromuseo]

Stoler ikkje helseministeren på helsesystemet vårt?

2009-06-22T12:48:00.000+02:00

Heldigvis har Bjarne Håkon Hanssen etter noko betenkningstid og sannsynleg råd frå sjefen sagt at det var uklokt å ringja leiinga ved Ullevål for å forsikra seg om at venen fekk god behandling. Men han vil gjerne som pårørande ha rett til å gjera det dersom det dreier seg om eigen familie.

Sorry, Hanssen, men det tykkjer eg faktisk ikkje er haldbart. Som pårørande har ein sjølvsagt rett til å vera med sine kjære til behandling og sjukehus, men det å ringja sjukehusleiinga kan då ikkje alle pårørande gjera. Kva godt skulle det koma ut av det? Stoler forresten ikkje helseministeren på helsesystemet vårt?

Både som lege, pasient og pårørande så har eg mange gongar vore glad over at det i det norske helsesystemet generelt sett ikkje er skilnad på smått og stort. Eg ville heller aldri bedt om særbehandling, men min forse vil sjølvsagt vera at eg i større grad veit kvar eg skal søka behandling. Av og til har eg tilvist folk eg kjenner til behandling, men dei kjem då inn i den same vurderingskøen som tilvisingar frå andre legar. Ein kan ikkje nytta sine kontakter og meir eller mindre offisielle makt til å snika i helsekøen eller krevja betre behandling enn andre. Det er det Hanssen i dette tilfellet har gjort.

Ein kan jo lure på om Hanssen har ein grunnleggjande misstillit til sjukehusa rundt i kring dersom han ser seg nøydd til å ringa for å pusha på behandlinga, og då har han jo ein betydeleg større jobb å gjera. Han sit sjølv og styrer budsjettpostar og set rammer for kva sjukehus skal kunne tilby. Hjå oss på Haukeland har direktøren satt som krav at behandlinga skal vera "god nok", kva no det skulle tyda. Tanken er vel at vi ikkje kan driva med luksus, men sjølvsagt forsvarleg og menneskeleg behandling.

Lubben, frodig og BMI-hysteri

2009-06-20T02:22:00.000+02:00

Eg har lenge tykt at fokuset på BMI var noko møl. Ikkje er det nødvendigvis så veldig representativt for din reelle feittprosent heller. Kroppsbyggarar mellom anna kjem ganske raskt opp i kategorien feit -altså BMI over 30. Det var no eigentleg berre eit søkt døme, men ikkje mindre illustrativt. Sjølv har eg lenge tilhøyrt kategorien overvektig med ein trivsels-BMI på kring 27. Nokre gongar høgare, andre gongar lågare, men det er lenge sidan eg var under 25. Veldig glad i mykje som kan stappast i kjeften eigentleg og har ikkje heilt skjønt vitsen med å la babygullerøter framstillast som snop. Kven er det eigentleg ein lurer - slankehysterikarane?

Så les eg då gladeleg at det er ikkje dei tynne som kjem til å leva lengst, men derimot dei lubbne. Det har nemleg japanske forskarar funne ut. Hah, var det ikkje det eg trudde! Livsnyting er ikkje dumt det heller, men alt skal vel kanskje nytast med måte. Aktivitet har lenge vore vist å vera viktigare enn kor mange kilo du har. Det trøyster eg meg veeeeeeldig med når eg går mine 25 min fram og tilbake frå jobb - 1 times dagleg trening kallar eg det.

Kan ikkje seia anna at min "formfullendte" kropp gler seg over slik forsking....

Særbehandling av kjendisar - menneskehandel

2009-06-12T18:21:00.000+02:00

No viser det seg at høgsterett i Malawi omstøyter den tidlegare avgjerda om at Madonna ikkje får adoptera Mercy. Den førre dommen baserte seg på at lova i Malawi seier at ein må ha budd 18 månader i landet for å få adoptera derifrå. Høgsterett hevdar at sidan ho donerer så mykje pengar til skuleprosjekt i Malawi så har ho tilknyting god nok... Kva skjedde eigentleg då ho adopterte David Banda? Det er uendeleg mykje korrupsjon rundt i kring, og det er stor skilnad på å vera kjendis med rikeleg med pengar frå USA enn ein heilt vanleg familie frå Noreg dersom ein vil adoptera. Det kan godt henda at både Mercy og David får det betre eller i alle fall vel så bra hjå Madonna som i Malawi, men båe har familie i Malawi som ikkje eigentleg ville dei skulle adopterast bort. Er då barna lovleg gitt opp for adopsjon? Det at dei bur på ein barneheim treng jo ikkje å tyda at dei ikkje har jamnleg kontakt med familiemedlemer. Astrid Lindgren har jo fortald koreis hennar fyrste barn budde hjå fosterforeldre i Danmark før ho fekk økonomi og organisering av livet sitt som gjorde at ho kunne henta han heim til seg. Kven seier at det ikkje er situasjonen til desse barna sine familiar.

Noreg samarbeider ikkje med land for adopsjon dersom dei ikkje har ratifisert Haag sin barnekonvensjon. Har Malawi gjort dette? Det kan godt henda at Madonna har edle motiv i å ville hjelpa barn i Malawi, men det kan ho gjera utan å adoptera barn derifrå. Ho har sannsynlegvis også reelle ynske om barn, men kan ho ikkje då velga land og barn som ein veit er lovleg gitt opp for adopsjon? Madonna sine adopsjonar set adopsjon i vanry. Til motsetnad så har Angelina Jolie konsekvent vald land som allereie har oppretta samarbeid om internasjonal adopsjon, og der adopsjon truleg er meir regulert og vonleg betre kontrollert. Barn er ikkje varer som ein kan plukka og velga og kjøpa for pengar.

Sagt av journalist Kate Spicer i Dailymail:
Women of my generation are so consumer-crazy, after decades of Manolo Blahniks and finding the perfect location for a weekend mini-break, a baby is the ultimate buzz purchase. I wonder if you can stick it on your Barclaycard?

Plagsame kjønnslepper

2009-06-08T23:10:00.000+02:00

Eg slutter aldri å undrast over kva for forestillingar nokre kvinner kan ha om sin eigen kropp. Av og til er det også basert på berre ein kjærast sin kanskje "sleivete" kommentar. Finst det i det heile FOR STORE kjønnslepper? Og kva er i sofall for stort?

Dette er mellom anna tatt opp i eit program som no går på NRK som heiter Pinlige sykdommer med undertittel "overflødig hud nedentil".

Ein gynekolog fekk diverse andre kvinnelege gynekologar og veninner for nokre år sidan til å måle sine eigne kjønnslepper og svare på spørsmål som om ein tykte ein såg normal ut eller ikkje osv. No kan ein kanskje hevda at kvinnelege gynekologar er ei ganske selektiv gruppe, men ein ting er i alle fall sikkert og det er at vi veit betre enn andre kva som er normalt og ikkje. I denne gruppa varierte lengden frå 0,5 til 8 cm og ingen tykte dei såg unormale ut eller hadde problem. 40% hadde indre kjønnslepper som vistes utanfor dei ytre kjønnsleppene. Dette er også delvis avhengig av kor mykje feitt du har på kroppen sidan dei ytre kjønnsleppene varierer med kor tynn du er. Ein annan studie gjort på 124 kvinner viser:
Lengde på dei indre kjønnsleppene og prosenten:
0-2 cm 87,8%
2 cm 4,9%
3 cm 5,7%
4-5 cm 1,1%
5-6 cm 0,7%
Hovud poenget er uansett at det er eit hav av variasjonar her som på resten av kroppen og det er ikkje nokon standard som er normal. Om du opplever det som normalt eller ikkje, eller tykkjer du har problem har heller ikkje så mykje med korleis du eigentleg ser ut å gjera. Dei fleste menn gir blankt f... og skulle dei ha meiningar om dette så varierer det også sterkt.

I 2000 lurte Helsedepartementet på om kirurgisk operasjon for å minska kjønnsleppene kunne verta råka av same lova som gjeld for omskjæring og at det difor var forbudt.

Når det gjeld NRK sitt program så vert eg pinleg berørt på legestanden sine vegne som kan finna på å seia i beste sendetid at dei kvinnene det gjeld har eit problem som skal løysast med kirurgi.

Dette er ein erogen sone og kirurgi kan endra følsomheit og skapa arr som skjenerer. Når ein vert seksuelt tent så vil dei indre kjønnsleppene verta blodfylte og svulma opp. Dei har på sitt vis ein funksjon.

PS: Her finn de Vulva taxi laga av den finske kunstnaren Mimosa Pale som de ser avbilda over.

Forplantningsdrift?

2009-06-04T23:28:00.000+02:00

Ein kan vel trygt seia at forplantningsdrifta har vorte veldig stor på eit tidspunkt når ein har forsøkt kunstig befruktning i ulike former i 20 år frå ein er 46 år slik Elizabeth Adeney, Storbritannias eldste mor på 66 år har gjort. No klarte ho det og reiste heim med sin vesle son. Det står ingenting i artikkelen om ho hadde hatt dette barneynsket før ho vart 46 år også. Er det naturen som kaller fram dette barneynsket når ein nærmar seg overgangsalderen eller er det samfunnet sine forventningar til livsrolla di som tar innersvingen på deg? Ei sterk kraft har det i alle fall vore og pengar har ho hatt slik at ho til slutt nådde målet. Eg tør ikkje å tenkja på alle dei misslukka forsøka og spontanabortane ho må ha hatt på sin veg. Dei fleste ville vel vorte skjøre og utkøyrde for lenge sidan. Nokon vil vel hevda at ho ikkje er heilt rett navla som går hen og vert mor godt inne i bestemoralderen. Egoistisk kan ein vel også kalla det, men så er kanskje det å få barn litt egoistisk grunnfest uansett.

Vi får berre tru og håpa at ho har tenkt fram i tid også. Ho er 83 år den dagen han er myndig. Han har ingen far og heller ikkje sysken. Ein kan ikkje nett samanlikna det med at menn går i veg og vert fedre i godt vaksen alder. Desse mannfolka har stort sett ei yngre kvinne som dei har gjort gravide og som ikkje er 80 år når poden står konfirmant. Ein har sjølvsagt ingen garantiar her i verda, og det som skjer det skjer. Det er mange forskjellige familiekonstelasjonar og måtar å leva livet sitt på, og dette er eit av dei mindre vanlege - i alle fall til no.

Make Noise For Free Choice!

2009-06-03T21:29:00.001+02:00

Make Noise For Free Choice!

Shared via AddThis

Ein underskrifttskampanje for retten til fri abort i Europa. Trykk på linken og skriv under.

Abort "hotline" i Chile

2009-06-03T00:38:00.000+02:00

Chile er eit av dei få landa der abort er absolutt forbode. Det er ikkje ein gong tillate for å redda kvinna si helse. I tillegg har dei ei av dei høgste abortratene i verda svarande til nesten 1 av 3 svangerskap. Dei offisielle aborttala hevdar at det er ca 40 000 abortar årleg, men dette er berre dei kvinnene som vert oppdaga av di dei kjem inn med komplikasjonar etc. I staden så reknar ein med at dei reelle tala ligg nærare 160 000 abortar årleg.

Ved hjelp av ei heil liste av feministorganisasjonar i Chile har ein no opna ei "hotline" for trygge abortar i Chile "Aborto; informacion segura". På biletet ser de talspersonen Semoira Molina. Telefonen vart opna på den internasjonale dagen for kvinners helse 28. mai.

Det er no krefter igang for å få lagt ned telefonen, men også mykje støtte. Vi heier på feministane i Chile og håper på lettare tilgang til trygg abort.

Risikerte livet for kvinners helse

2009-06-01T01:42:00.000+02:00

George Tiller har levd eit utsatt liv i mange år med dagleg harrassment og fysiske åtak. Til slutt klarte ein abortmotstandar og ekstremist å drepa han.

George TIller har drive abortklinikken med fare for eige liv for å hjelpa kvinner i ein vanskeleg situasjon. Han tok over faren sin legepraksis då han høyrde om ei kvinne som hadde døydd av ein utrygg abort. Faren hadde utført abortar i sin legepraksis. Han hadde sin praksis i Wichita, Kansas og vart drepen i den kyrkja han tilhøyrde og var kyrkjetenar.

Han dreiv ein av tre klinikkar i USA som utfører seinabortar. Talet på seinabortar er høgare i USA enn i Skandinavia. Grunnane til dette er mellom anna dårlegare seksualundervisning som gjer at ein del oppdager seint at dei er gravide. I tillegg er abort dyrt i USA og mange må reisa langt for å koma seg til ein klinikk som tilbyr abort. Då treng dei ikkje pengar berre til prosedyren, men også til reise og opphald. Alle har ikkje like mykje pengar og må då bruka tid på å samla saman pengar for å få utført aborten. Dei som har vorte gravide etter overgrep og liknande, har psykiske plager osv har også større risiko for å oppdaga seint at dei er gravide mellom anna av di dei fortrenger det. Dei treng kanskje i enda større grad hjelp. Abort har alltid vore tilgjengeleg i trygge rammer for dei som har nok pengar medan det er fattige kvinner som set liv og helse i fåre ved å ty til utrygge abortar.

Det er imponerande at nokon som har vorte skoten og lemlesta tidlegare og utsatt for konstante åtak frå abortmotstandarar held fram med å tilby ei teneste som er så viktig for kvinner, for å gje dei eit trygt og godt tilbod. For oss som bur og arbeider i Noreg er det umogleg å forstå kva for ein situasjon han har levd og arbeidd under. Både kvinner og helsepersonell i Noreg kan vera takknemlege for dette.

Mange kvinner har fått hjelp av George Tiller. Han vil verta minna og sakna av mange.

Ta trikken

2009-05-24T17:16:00.000+02:00

I dag har eg vore på min absolutt kortaste trikketur, men også i den desitert eldste trikken. Eg bur forresten i Trikkebyen - Møhlenpris så det skulle berre mangla at eg ikkje køyrer trikk av og til. Trikken vert drive av entusiastat og er sjølvsagt ein museumstrikk. Trikkeskinnemetrane aukar ikkje så mykje frå år til år så enno går berre trikken frå trikkestallen på ved Møhlenpris skule til sceneinnganen til Hulen som også er på Møhlenpris. Men turen var prisverdig. Det tykte i alle fall dei to små gutane eg hadde med på turen og vogna vi sat i var frå 1896 og var i drift til 1920. Planen er å strekka skinnene heilt til studentsenteret i løpet av året. Det vil seia eit par hundre meter til og i løpet av ein femårsperiode å kunne tilby ein trikketur heilt frå Møhelnpris til Engen og teateret. Gutane meinte vi hadde køyrd trikken til Kardemommeby.

Naudprevensjon i sal utanom apotek i Noreg

2009-05-21T23:55:00.000+02:00

Og når vi fyrst er inne på det temaet så har regjeringa på slutten av fjoråret bestemt at naudprevensjon skal vera tilgjengeleg også utanom apotek. Sjå her.

Så no kan du løpa ned til næraste kiosk og kjøpa naudprevensjon, cola, paracet og ein hamburgar etter ein vellukka, men uplanlagt kveld. Men diverre så er det mange butikkar som ikkje har utvida vareutvalet sitt i fylgje folkehelseinstituttet.

Endringar treng vanlegvis litt tid så vi får halda trua oppe.

Naudprevensjon vert reseptfritt i Spania

2009-05-21T23:45:00.000+02:00

Noreg var det første landet i verda til å gjera naudprevensjon reseptfritt i 2000. Det dreier seg om to piller som ein tar med nokre timars mellomrom etter at ein har hatt eit ubeskytta samleie. Pillene må takast innan 72 timar etter samleiet, men det er viktig å hugsa at dei har større effekt dess tidlegare du tar dei.

No går Spania same veg. Det har vore ein stor debatt, men helsedepartementet har bestemt at den skal verta reseptfri. Kvinner må likevel venta i tre månader før avgjera vert gjeldande. Sjå saka her.

HURRA!!!!!

B mrk Hushjelp søkes

2009-05-14T20:43:00.000+02:00

Hordaland museum har for tida ei utstilling om hushjelpene i norsk historie. Det var ein drastisk auke i talet på hushjelper i mellomkrigstida. Hushjelp var einstydande med ugjift, og dei var oftast frå landsbygda. Kvinneløna var så dårleg på den tida at ei kvinne knapt hadde råd til å kosta sin eigen bustad på den løna. I tillegg til manglande tilgang på arbeid for kvinner, og det at kost og losji var ein del av gjenytinga for husarbeidet var nok ein hovudgrunn for at det var det levebrødet kvinnene hadde. I tilegg til at dei ikkje fann arbeid på heimplassen og måtte ut for å fø seg sjølve så var det kanskje også kjærkome å koma seg ut or bygda og oppleva bylivet.

Au pairar og dei som har au pairane fortel om at mor i huset gjerne ser på det som si oppgåve å "passa på" "jentene" som om dei skulle vera i mor sin stad. Nett slik var det i mellomkrigsåra også. Det kunne verta lagt ganske strenge grenser for kor lenge dei fekk vera ute osv. Ikkje det at dei hadde så mykje fritid. Då som no er au pairane/hushjelpene prisgitt dei dei kjem til for å verta behandla bra og ha ryddige og gode arbeidsforhold.

Utstillinga prøver i ein liten plansje å dra parallellar til au pairane i dag, men får strykkarakter i forsøket. Dei freister også å seia noko om overgangen frå heiltidshusmødre til i dag. Dei framstiller det som om ein i nyar etid har drite i husarbeid (lever vi meir skittent?) og at vi difor ikkje har hatt det same behovet. Dei seier ingenting om at barnehage, eldreomsorg, vaskemaskiner, oppvaskmaskiner, halvfabrikata og heilfabrikata (mat) etc har tatt over mange av husmora/hushjelpa sine arbeidsoppgåver. I dag er dei fleste to vaksen hushaldningar også to inntekst hushaldningar og ikkje berre enkeltinntekt. Dette må sjølvsagt føra til endringar i strukturen.

Det var likevel artig og informativt å sjå utstillinga. For oss som har familie frå desse bygdene så er det fortida til våre forfedre. Mi bestemor kom frå sunnfjord og var "husmor" ikkje i ein privat heim, men i ein offentleg institusjon. Oldefaren min var sjømann. Dei gifta seg seint og fekk barn seint også. Oldemor mi var i alle fall over 30 år og oldefar min var nesten ti år eldre. Dei var frå den same vetle grenda i sunnfjord og truleg kjende dei kvarandre derifrå og kanskje møttest dei når dei var heime på ferie. Det er ikkje god å vita, men det var vanlegare at folk var eldre før dei kunne setja bu på den tida enn 50 år seinare.
.

Frå Mad men til youtube

2009-05-12T01:13:00.000+02:00

Eg har smerteleg funne ut at andre sesong av Mad men enno ikkje er å få kjøpt. Då gutvotten på Platekompaniet byrja å snakka om juli så nesten hånflirte eg og påsto at det sto noko anna på nettsidene til Mad men, men det var før eg hadde lese det med "liten tekst". Ingen stader i verda får du serien på DVD før i juli. Eg er knust. Eg var i alle fall litt knust i i nokre minutt til eg oppdaga andre medier.

No sit eg heile kvelden i sofaen og kruser rundt på youtube etter instrumentalversjonar av songar som eg så prøver å synga til med heile sjela mi i. Vel, det er noko med damer som alltid skal synga så "pent". Eg går rett i den fella - heile tida. Så tar eg det opp med kameraet på mac'en..... Og sidan eg heiter noko heilt anna på youtube så er det ingen som finn meg. Hi, hi.... Det er så mykje anna av varierande kvalitet der ute uansett.

Eurovision

2009-05-11T11:52:00.000+02:00

Etter at eg las artikkelen i New York Times om Eurovision fekk eg nesten lyst til å sjå det igjen trass i at noko av den gamle sjarmen er borte når ting går over fleire dagar etc.

Er dessutan mektig lei av den abosulutt enerverande låta Fairytales som visstnok er ein favoritt.

Legg ved nokre gode sitat frå NYT :

But I promise: you might come for the terrible music, but you’ll stay for the bad costumes and ridiculous dancing.

This year’s favorite is Alexander Rybak, a singing violinist from Norway. He looks about 14, grins like he’s been nipping from Grandma’s plum brandy and sings implausibly about a failed love affair from “years ago, when I was younger.”

backing dancers who think they’re in a Cossack aerobics video to make it a Eurovision classic

Ryback’s closest rival is thought to be Sakis Rouvas, a sort of Greek Ricky Martin who has both entered and hosted the competition before. His song is truly awful, which is not a deal breaker in Eurovision

Mad men igjen

2009-05-09T00:46:00.000+02:00

Har nett avslutta fyrste sesong av Mad men der det ser ut til å avslutta med at Don Draper vert sentimental og nostalgisk(?) og reiser heim til familien og tankjer å reisa med dei på Thanks giving ferie. Ikkje det at Don har så mykje familie å vera nostalgisk over, men det er som reklamefolka seier. Dei kan selga dei ein kvar draum. Bodskapen i kveld var at familie er viktigare enn elskerinner og forelskingar. Dei måtte vel det etter å ha køyrd ein heil sesong med desperate husmødre og notorisk utrue menn. Så fekk vi også bevist at prevensjon ikkje alltid virkar, men det visste i alle fall eg frå før. No går eg snart inn i ein akutt sorgreaksjon og må springa i butikken og kjøpa sesong 2. Unnskyld, unnskyld, unnskyld til Pirates of te real world.

Mad men

2009-05-05T02:33:00.000+02:00

Har fått labbene på fyrste sesong av Mad men. Etter at eg gløymde å betala Canal Digital av di eg trudde eg hadde autogiro så har eg stort sett tydd til nett-tv og DVD'ar og kan ikkje seia eg saknar TV noko særleg. Ein kunne jo av og til ynskja seg ein større skjerm, men så har eg jo Mac'en litt nærare enn ein vanleg TV.

Vel, eg har altså oppdaga Mad Men og sit til seine nattetider og ser ein ny episode og så ein ny episode osv. Her er menn, menn og det betyr at dei går i dress og røyker Lucky Strike medan dei heller i seg ein drink, og det gjer dei nesten kontinuerleg. Dei er nesten berre på jobb og har ingne kvinnelege kollegaer bortsett frå sekretærar som konkurrerer om deira merksemd og vert framstilt som om det einaste dei drøymer om er å få liggja med sjefen. Ein høgdare av ein time til gynekologen som hevdar han er diskret og skal gje deg prevensjon, men som seier at han vil ta det tilbake igjen dersom du flyr rundt og tar deg litt for mykje til rettes for å "make your moneys worth". Den skilte nabokvinna er ein trussel - og litt spennande og elles har vel nesten alle mannfolka ei kvinne på si. Konene har null peiling på kor mykje pengar familien har å rutta med og kunne fint gått inn i Betty Friedan si bok "Myten om kvinnen". It is a ball.

Lamming - vårens vakraste eventyr

2009-05-03T21:39:00.000+02:00

Har vore ute på Osterøy og landstedet mitt på Tysse i helga. Alltid kjekt å koma ut dit til ro, fred og for augneblinken ein blømande hage. Det siste var eg meir i tvil om då eg byrja på arbeidet med blomebedd i fjor. Tomta ser framleis ganske herja ut eller skal vi heller på fint kalla det ei naturtomt. I tillegg har eg fått meg ei utruleg hyggeleg bygd på kjøpet så her kan ein verkeleg kjenna seg heima. Er du selskapssjuk så er ein tur ned til Ty'en på butikken eit godt botemiddel. Her er det stort sett alltid folk å prata med.

Det er også rikeleg med sau - villsau i bygda, og dei har eg fritt utsyn til. I fjor var eg litt lei meg for at eg gjekk glipp av lamming så då eg i år vart spurt om eg ville vera med så vart eg hoppande glad - nett så eit lite lam.... Vi gjeta i helga på ei stordiger brun søye som truleg hadde meir enn tvillingar og som byrja å smalna til over svangane. Eg har no lært meg litt teikn på sauerier og fødselsterminologi for sauer. Rett nok påstår sauepassarveninna mi at det er nett som hjå menneske, men det er litt anleis å be ei kvinne om å leggja seg ned slik at du kan kjenna på opning enn å måtte sitja på 20 m hald med kikkert for å sjå om det skjer noko i fødselsopningen. Men det skjedde da noko - etter kvart kom fosterposen ut og søya trykte kløver og hovud ut. Då byrja lammet å virra med hovudet og då fekk eg melding om at det tyder fosterstress så då må ein dra det ut. Så no har eg gjort uttrekking på lam. Til slutt hadde ho fått tre fine lam eit svart, mørkebrunt og ljosebrunt. Som fødselshjelpar sørga eg berre for å gjera munnen og nasen fri for gøgge (les fosterhinner og fostervatn). I løpet av ein time fekk ho altså tre lam og alle tre hadde kome på føtene. Det er makalaust

Du herlege globale verd

2009-04-30T23:50:00.000+02:00

Har hoppa på Twitter i det siste og då strøymer det på med info frå rundt omkring. Ikkje alt er like nyttig, men det er mykje tips og hygglege ting som kjem eins veg. Vart skikkeleg rørt over desse fantastiske musikkvideoane som var satt saman av musikarar frå heile verda, tatt opp der dei er. Her finn de linken.

Eit godt døme på det gode ved den nye globale verda. Takk for dette nettet som eg så vidt byrja å bruka i 1993 då eg byrja på studiet og fekk mi fyrste epostadresse. Då kunne eg endeleg byrja å kommunisera med familien min i Australia med noko anna enn brev som tok ei veke å koma fram. Det er makalaust.

Det er også artig når ein ven i Guatemala snakkar om at vi kan ha eit felles musikkprosjekt der dei kan spela inn musikken i Guate og så senda det til Noreg for at eg skal leggja på song.

Prinsesser og deira redningsmenn

2009-03-28T19:27:00.000+01:00

Har vore på Barnas hus i Teatergarderoben i dag. Der kler barn seg ut og saman lagar dei ei dramatisering med litt rettleiing av ein vaksen. Nokre barn er sjølvsagt meir husvarme, ekstroverte og deltakande enn andre, men fleirtalet deltok. Her var det dragar, slemme hekser, slott, skattar, skattekart osv. Målet med forteljinga utkrystalliserte seg til å vera å berga to prinsesser.

Kvifor er det alltid prinsesser som skal bergast? Når treng ikkje ein prins litt bergingshjelp? Kjende plutseleg ein liten smule irritasjon der. Dei to prinsessene sat fanga i eit hjørne medan dei andre måtte gjennom farefulle strabasar over rare, gyngande bruer, tur med dragar og vindar i kampen mot hekser og dess like for å finne skatten som skulle berge prinsessene. Så der sat det då på nytt to "forsvarslause" kvinner, passivt og gjekk glipp av moroa.

Den einaste trøysta var at eit par jenter var løver og tigrar som hjalp til i bergingsaksjonen saman med eit par Alice i Eventyrland-kopiar og ein drøss av riddarar. Ganske tradisjonelle kjønnsrollemønster. Ingen kvinnelege riddarar som eg kunne sjå.

Men gøy var det - i alle fall for dei som slapp å vera prinsesser!

Politi og religiøse symbol

2009-02-22T11:33:00.000+01:00

Har følgd med på denne hijabdbatten med eit halvt øyre. Klarer ikkje å hissa meg opp over eit klesplagg og er mektig imponert over stormen i vassglaset.

Er det forresten forbud å gå med smykke forma som kors i politiet? Reknar med at ingen politifolk har kors eller liknande i tatoveringane sine osv.

Personleg har eg ikkje noko i mot hijab, kors, kippa, turban eller liknande om dei no er kulturelle eller religiøse symbol som dei som ber dei tykkjer er viktige.

Skulle derimot politifolk, helsepersonell osv byrja å hevda at dei ikkje kan handsame spesielle delar av befolkninga av religiøse/kulturelle grunnar så vert det noko heilt anna. Jehovas vitne må akseptera at andre vil ha blod, kvinner må ta på menn og menn må ta på kvinner, men er det det som har vore problemet i hijabsaka?

Snåsakaillen, kolikk og generell overtru

2009-02-15T21:42:00.000+01:00

Verda vil bedras og vi er i evig søking på noko som kan gjera oss HEILT friske og få evig lukke. Det utrulege i debatten er kor vanskeleg det er å ikkje vera uvilkårleg "open" for alternativ behandling og i staden vera skeptisk til det som ikkje er godt underbygd gjennom forskning. Då er ein arrogant og stribeint og får høyra at skulemedisinen heller ikkje er godt underbygd og ikkje alltid virkar. Nei, det har dei heilt rett i. Skulemedisinen tar også feil og difor må det stendig forskast vidare og ein må vera takksam for kritiske røyster. Men det at skulemedisinen også tar feil gjer ikkje at Snåsakaillen og anna alternativ medisin har meir reelle kurative evner. Kva folk bruker si private tid og pengar på har ikkje eg noko med. Eg legg meg heller ikkje bort i kva pasientane mine vel å forsøka, kritiserer ikkje alternativ behandling, men går heller ikkje god for den. Det er her helseministeren har eit problem. No har han legitimisert behandlarar som ikkje forskningsmessig har noko effekt bortsett frå at nokre meiner seg "kurert" og som ikkje står under noko som helst kvalitetskontroll.

Ei eg kjenner fortalde meg korleis ho i rein desperasjon til slutt hadde latt mor si som driv med alternativ behandling - eg trur det var soneterapi, behandla sonen for kolikk. No i ettertid hevder hardnakka bestemora at guten vart betre medan mora (ho eg kjenner) meiner den hadde null verknad. Bestemor nyttar historia for å promotera behandlinga si som verknadsfull og trur sjølvsagt på den sjølv.

Elles må eg seia at eg tykkjer at han som gav Ballo det verset som kan stogga blødning bør læra det bort til alle. Det er utruleg menneskefiendtleg og gjerrig å ikkje dela med andre dersom ein meiner at dette verset faktisk virkar. Tenkj på alle i den tredje verda som kanskje berre har dette verset å støtta seg til. Kvifor så gniten? Og er det moralsk rett av Ballo å halda kunnskapen for seg sjølv trass i at han lovde å ikkje fortelja det til nokon? Er det i strid med legeetikken? Eg berre lurer.

Heia, heia, Obama fjerna the global gag rule

2009-01-26T18:44:00.000+01:00

The global gag rule vart innført av Reagen i 1984 og heitte opprinneleg Mexico City Policy. "Lova" forbyr ikkjestatlege (NGO's) som får statleg støtte frå USA å utføra eller informera om abort. Under påstanden om å verna om det ufødte barns liv har det redusert tilgangen på helsehjelp for kvinner i store delar av den tredje verda. Det har gjort arbeidet mot forebygging av AIDS-epidemien vanskelegare og satt mange kvinneliv i fåre grunna utrygge abortar. IPAS ein internasjonal abortforkjempar organisasjon antar at 500 000 kvinner har dødd i løpet av dei 8 åra med GGR under Bush sitt styre (her).

Det har vorte ein slags tradisjon i at dei demokratiske presidentane som har vorte vald har fjerna "lova" kort tid etter å ha vorte tatt i eid i sitt nye embete medan dei republikanske har gjenninnsatt "lova". Bill Clinton vart tatt i eid i 20. januar 1993 og fjerna the Global Gag Rule (GGR) 22. januar 1993. Då George W. Bush kom til makta 20. januar 2001 innførte han GGR igjen 22. januar 2001. No har Obama fulgt tradisjonen og fjerna GGR 23. januar 2009. Ære vera han for det. Vatikanet har sjølvsagt vore ute og kritisert Obama allereie

International planned parenthood federation (IPPF) var ein av dei organisasjonane som har arbeidd for tilgang til trygge abortar og forandra ikkje arbeidet sitt etter at GGR vart innført, men dei mista omlag 20% av tilskudda sine noko som vanskeleggjorde arbeidet deira og tilbodet vart redusert.

Grimes et al skreiv artikkel "Unsafe abortion - the preventable pandemic" i The Lancet i 2006. Den seier "Ending the silent pandemic of unsafe abortion is an urgent public-health and human-rights imperative".

Kvar gong GGR vert fjerna er difor ein siger for kvinner i store delar av verda så det er absolutt på sin plass å takka Obama og gratulera verdas kvinner i dag.

"smøretur" til NY

2009-01-21T23:44:00.002+01:00

Eg har jo tidlegare lagt ut om min mildest talt dårlege passhistorie som endte vel og gledeleg med stor tru på vener og hjelpsame folk. Ei veninne bruker å seia at det skjer ikkje meir enn ein uheldig ting på ein tur. Vel, det er herved avkrefta. Eg lo meg skakk då den eine tingen etter den andre ikkje heilt flaska seg på New York-turen. Direkteflyet til NY frå København var sjølvsagt kansellert slik at vi måtte reisa via Washington av di motoren var kaputt. Kanskje godt vi oppdaga det før vi hamna i Hudson river. Då vi kom til Washington hadde ikkje baggasjen til min norske kollega kome fram. Han var van med at kona styrte showet når dei var på byferie og ville aller helst ha vore oppe i Namskogan på jakt så då tok Løkeland affære og geleida oss gjennom baggasjekrav og innsjekking med eit eldre dansk ektepar med på kjøpet. På vegen inn var vi "especially chosen" noko som meinte at vi måtte stå i eit glasbur til spott og spe for alle medan vi venta på ekstra sikkerheitssjekk med den væpna vakta meinte at flyet vårt gjekk no og det dreit ho i. Flyet viste seg å vera to timar forseinka så to hesblesande norske gynekologar fekk tid til både øl og pizza. Eg tykte eigentleg at alt hadde vore an adventure.

Målet var ein workshop på Manhattan i urogynecologi - læra nye teknikkar og utstyr. Det er sjølvsagt også eit høve for eit firma til å marknadsføra seg. Eg skal ikkje gå nærare inn på innhaldet i workshopen for det eignar seg ikkje heilt, men det ville vel ikkje vera mogleg å gjennomføra det i Europa. Ikkje alt kan kjøpast for pengar der. Ein skal jo vera kritisk til marknadsføring og påverknad frå dei ymse firma som kjem vår veg, men det er jaggu ikkje lett å få seg fagleg oppdatering etter kvart. Kurs kostar pengar og enn så lenge betaler sjukehuset mitt eit par kursavgifter i året, men dei har truga med at folk må dekka det sjølve. I tillegg kjem reise og opphald som dei ikkje dekkar, men her har visst legeforeininga eit fond som dekker inntil ein viss sum i året, men ikkje nok til å dekkja to kurs. Så då står ein igjen med at ein må dekkja ting sjølve. På same tid har ein krav om å halda seg fagleg oppdatert. Då er det kjærkome at mellom anna det vi skal oppdatera oss på (nemleg nye medikament og utstyr) kjem vår veg.

Vi hadde eit par artige dagar i NY og eg utvida opphaldet med å besøka Coalition against trafficking in women og vart invitert i juleselskapet til kontoret. Då budde eg ute i Williamsburg/Brooklyn og fekk handla Obama pins på Nickelbocker avenue til lyden av latinske julesangar. Manhattan er nett slik eg har sett det på film. Eit land ein stad mellom i-land og u-land.

Eg har registrert bloggen min på bloggurat i Bergen på kartet

Dugnad

2009-01-11T23:32:00.000+01:00

Eit litt utdøyande fenomen i forhold til tidlegare tider, men likevel fullt levande også på Møhlenpris/Bergen. Det har vore ein "møkkadag" i Bergen i dag. Regnet har piska på rutene så det har ikkje vore nokon grunn til å bevega seg utomhus bortsett frå å bevega seg frå stad til stad og til butikken. Ein perfekt dag til å samla seg for litt innendørsaktivitet. Eg er så heldig å ha tre veninner som tykte det var ein strålande ide å koma heim til meg for å skura og olja golv.

ABBA og Eurytmics på full guff, skurekost i handa og fire berrføtte damer på alle fire. Thai take away, party pack med øl, kaffe og sjokolade. Småprat og latter. Slettes ikkje verst. Eg var overlukkeleg og dei andre tre berrføtte påsto dei hadde hatt det gøy. No ventar vi berre på neste anledning. :-)

Fakkeltog og redsel for anti- semittisme

2009-01-09T22:05:00.000+01:00

Travelt nyttår som har satt livet på hauet. Gledeleg, gledeleg, gledeleg.....

Frå glade nyhende i eige liv til vanvittig livssituasjon for vener og læremeistre på Gaza. Dette treng eg ikkje å nytta så mange ord på for media dekker massakren til fulle. For fyrste gong har det også vore politisk organisert engasjement på arbeidsplassen min. Sjølv har eg jo vore medlem i Palestinakomiteen sidan 96/98 ein gong og hadde praksis i løpet av studiet på eit legesenter i Gaza by, men elles er vi vel like brokut samansatt politisk hjå oss som andre stader. Vi var i alle fall stolte over at fleirtalet av dei som var på jobb skreiv under på eit opprop om at legeforeninga skal ta kontakt med sine kollegaer i Israel for å øva press om opphøyr av åtak/krig mot Gaza.

Elles bruker eg sjokkerande nok stadig meir tid på å forsvara jødar og poengtera at den israelske statens sin politikk ikkje er einstydande med alle jødar eller definerer ein "jødisk personlegdom". Det er skremmande å høyra påstandar som "kanskje Hitler ikkje tok så feil". Mange menneske har diverre eit behov for svart/kvit tenkjing. At det også er stor motstand mot krig blant israelarar eller at fleirtalet av dei er for at nybyggjarane skal trekkast ut frå Vestbreidden får vi lite info om. I staden vert staten Israel sin politikk = alle israelarar = alle jødar og anti-semittismen brer om seg. Då får diverre den store støtta til palestinarane ein bismak. Skal vi aldri læra.

Nesten heia Uruguay

2008-12-21T23:28:00.000+01:00

Men diverre har dei ein skuffande president. Parlamentet i Uruguay vedtok ei lov som gjev rett til abort opp til veke 12. Ut frå det eg har sett tidlegare av lovforslaget som skulle fremjast så ville det ha vore ei lov ganske lik den norske. Der ein mellom anna skulle få rett til rimeleg tilgang til abort og betra tilgang til prevensjon og prevensjonsrettleiing. Eg har tidlegare besøk Liliana Abracinskas frå Mysu på Kvinnehuset i Montevideo. Dei har lagt ned mange års arbeid og gjort ein fantastisk jobb.

No har diverre presidenten Tabare Vasquez lagt ned veto mot lova med unnskyldning om at han er lege, til støtte frå den katolske kyrkja. Que cabron de hombre. Sjå VG her Sosialistpartiet som Vasquez tilhøyrer har sagt at dei skal sørga for at den neste presidentkandidaten deira skal arbeida for at lova vert innført. Abortforkjemparane rettar seg no mot det nye presidentvalet og kjem til å kjempa for at alle parti og presidentkanditatar tilkjennegjev kvar dei står. For meir info på spansk sjå her.

Glad for å finna ut kor mange hjelpsame folk eg kjenner og ikkje kjenner

2008-12-12T00:00:00.001+01:00

Huhei kor det går og ikkje går. Reiser til NY i morgon og har gledd meg ei stund til det. Fyrste tur så absolutt ei novise på kombinert medisinsk læring og ferie. Alt var vel trudde eg til eg i går kveld oppdaga at eg jo ikkje har rett pass. Ein må nemleg ha elektronisk lesbart pass for å koma inn i junaiten. Helsikke, kva gjer ein med det? Ringte rundt til min sjef og andre tenkjbare flogvit som var veldig klåre på at eg var i deep shit. Med bilete i handa sto eg framfor passkontoret i 20 min før dei opna og kom fyrst i køen. Takk, takk, takk, til utruleg hjelpsame kvinner på passkontoret i Bergen som ringte rundt til politikammeret på Grønland i Oslo som skulle ha passet klårt same dag. Flyet mitt går kl 10.00 i morgon så det var heilt umogleg å få passet til Bergen i tide med post. I staden måtte eg skaffa nokon som kunne henta det mellom kl 14.00 og 14.30 då passkontoret stengte. Gode råd var dyre, kven kjenner eg eigentleg i Oslo. Mi veninne Astrid var jo opptatt nett då. Eg har ikkje tal på kor mange eg har konsultert, ringt svararen til osv. Min kjære bror meinte eg skulle ringa Frode, men der var det svarar, sjekka Facebook, er i Detroit. Tilbake til svigerinna mi som må reisa med fly kl 16, men som har mange forslag og lover bort ein kollega på jobb, men kanskje eg skal forsøka Kristin fyrst for ho bur på Grønland. Kjenner eg eigentleg Kristin godt nok? Er dette krise? Ja, det var krise, men der var det berre svarar. Ringer Astrid frå tida i NMU. Når snakka eg med Astrid sist? Veldig lenge sidan, men kjære vakre, vene Astrid er lutter velvilje og full av nye god forslag for ho er sjølvsagt også på jobb på gitte tidspunkt. Kvifor ikkje forsøka Noregs Mållag? Jo, dei er jo mine vener. Gro!!!!, men dei har kurs og svarer ikkje på tlf. Legg igjen melding. Får til slutt tak i mi veninne Astrid som sender kjærasten avgarde. Då har dei ringt og etterlyst meg til undervisning for sjukepleiaretterutdanninga. Skulle eg ikkje vore der for 15 min sidan? Vel, ikkje i følgje mail, men eg hiv meg rundt og ser at mobilen er nesten daud. Kaster meg inn i foredragssalen og ber tynt om ikkje læraren kan senda ein fax for meg, lettare kaotisk medan eg slenger av meg klede og opner presentasjonen. Pause, ringa Erik og sjekka om han har fått stadfestinga han treng for å henta passet. Ja, han har passet!!!!!!! No må eg berre ordna billett for å reisa til Oslo for å henta pass..... I tillegg rakk eg å få middagsbesøk av ei veninne heimafrå og instruera oppgangens nye trappevasker før medan eg pakka koffert og heiv meg avgarde til flyet. No sit eg i Oslo og skal stå opp tidleg for å reisa til Bergen og så til NY. Eg er ingen tøff bergensar som tør å senda passet mitt med ukjende velgjerarar på nattoget til Bergen. Sorry Liv, men elles mange gode forslag. NY here I come.

Er heilt ør over kor mange velvillige og hjelpsame folk eg har snakka med i dag - og studentane sa det hadde vore interessant så eg flyg med eller utan fly.

Totalforbod mot abort i Nicaragua - ein dødsdom

2008-12-10T22:53:00.000+01:00

Etter at Ortega har kome til makta har han fjerna den siste retten kvinner har hatt til abort. No har dei ikkje ein gong rett til abort når dei har ein graviditet utanfor livmora. Det er ein livstrugande tilstand og kan aldri føra til at fosteret utviklar seg. I tillegg har han i samarbeid med den katolske kyrkja lovfesta fosteret sin rett til liv.

Kvinner har altså vorte mindre verdt enn eit foster og dødsdømte. Ein veit allereie om dødsfall av di legar ikkje tør å trassa regjeringa og difor har latt kvinner dø.

Ni kvinner vert no rettsleg forfulgte av di dei i 2003 hjalp Rosita som budde i Costa Rica å få ein abort i Nicaragua. Ho var berre 9 år og hadde vorte valdtatt av det som seinare viser seg å vera stefar sin. I 2003 var det lovleg med terapeutisk abort i Nicaragua. Då Rosita var 11 år vart ho gravid på nytt og har født eit barn. Trass i at stefaren fyrst hevda at det var ein nabo som hadde valdtatt jenta så har han no vorte dømt til 30 års fengse.

Angrepet på dei ni kvinnene reknast som eit åtak på kvinners rett til å organisera seg og visa politisk motstand mot det sitjande styret. Dei ber om politisk støtte frå resten av verda. Her kan de skriva under på ein kampanje starta av Amnesty til støtte for dei nicaraguanske kvinnene.

Celebrando

2008-12-09T22:20:00.000+01:00

Eg har hoppa og dansa heim frå jobb i dag der eg sat til kl 21:15 for å gjera ferdig min fyrste stooore forskningsartikkel no står det berre at å få godkjenning frå dei andre før den skal postast til British Journal of Obstetrics and Gyneacology (BJOG). Ein stor dag! Temaet er sjølvsagt medikamentell abort og denne gongen for dei som har svangerskapslengde 9-12 veker. Vi er jo litt stolte over å vera dei fyrste som tilbyr dette i Noreg og at det berre er 3 andre klinikkar i verda som har publisert noko på dette.

Elles har eg fått offentleg takk for å fungera som hittegodskontor på side 3 i Dagbladet. Veldig hyggeleg Stein Aabø. Vi hadde ein veldig hyggeleg prat om eitt og hint på toget så ja, moralen er å snakka med dei du møter på din veg. Linken finn de her.

Mama mia - for eit julebord

2008-12-07T15:36:00.000+01:00

Vi er no midt i julebordtida. For oss som arbeider i det offentlege har det i mange år vore ein heller mager affære. Eg elskar julemat - i alle fall i november/desember. Så langt har eg ete ein juletallerken på IKEA og lutefisk eit par gonger før eg kom meg på julebord. O du mektige julemat.

Kvinneklinikken i Bergen er no inne i sitt tredje år med julebord - alt betalt av deltakarane sjølvsagt. Slik er det når ein har spaaaarekniven hengande over seg. Ein sjukepleiar her og ein sekretær der - snipp, snapp, snute og dei er ute. På ein kvinneklinikk er det magert med menn i rekkene både blant personalet og spesielt blant pasientane. Vi har sjølvsagt ein del menn som er med sine gravide kvinner. Det skal ein ikkje kimse av, og dei treng også omtanke, men vi har ikkje det same direkte ansvaret og dei er ikkje innskrivne som pasientar. Vel, mangelen på menn til tross vi har stooort julebord med ca 100 deltakarar - av dei var 11 menn (7 legar og 4 portørar). Så dei får bokstaveleg talt svingt seg.

Sidan eg er resultat av eit elektivt keisarsnitt - og dermed pen (arr. komiteens smisking) så var eg "møteleiar". Stig Hill som derimot var ein pannepresentasjon (og alle som driv med fødselshjelp kan no nikka megetsigande) har vore gjennom ein manuell manøver og var så lite pen at han ikkje vart tatt bilete av før det hadde gått 3 veker. Han var difor sjølvskriven til å halda damenes tale. Monsigneur Ekeli strippa seg fram til herrenes tale.

Trass i eit fåtal av menn så klarte vi å produsera diverse rykte i løpet av kvelden og i alle fall eit nytt "par" koser seg over å ha vore med på rykteflommen. Dei har nok også søkt informasjon i Magasinets artikkel på laurdag om kvifor kvinner vil ha yngre menn.

Mama mia - eg tisser på meg, er ikkje sjeldne ord på KKB, men aldri har eg høyrt dei av folk i paljettar og stas. Revygjengen nådde nye høgder.

Mi vagina es mia

2008-12-03T00:37:00.000+01:00

He, he, eg elskar dette enkle og illustrative bildet frå veggen på kontoret til CENDOC-Mujer i Lima. Den er min, og eg bestemmer kven den skal delast med. Heilt på sin plass for ein organisasjon som lagar radioprogram om seksuell vald. Programmet heiter Aguas Turbias Voces Claras her. Der finn du mellom anna nokre av programma. Til no har eg vore på lufta i to av radiokanalane. Siste gong var eg der som lege og forklarte kvifor valdtekne kvinner bør gå til lege og kva som skal sjekkast. Eit kjipt tema, men ikkje mindre viktig.

Thailand, Tibet, Afghanistan?

2008-12-01T23:43:00.000+01:00

Ja, kor har eg vore? Kor kunne eg kanskje vore og kor har eg så absolutt ikkje vore?

Riktig, har vore i Thailand på ein annan konferanse i FOKUS sin regi. Absolutt noko av det artigaste eg har vore på. Ein utruleg stor breidde av norske organisasjonar som arbeider med kvinnespørsmål og kanskje endå breiare gruppe av partnerar. Her var vi alt frå kristne studenters forbund (eller noko slikt), husmorforbundet (ja, eg veit at de heiter kvinne og familieforbundet, men alle veit kven husmorforbundet er), norsk tibetansk foreining, Afghanistankomiteen og ja, Kvinnefronten. På partnersida kan ein jo nemna dei flotte jordmødrene og gynekologen frå Jalalabad i Afghanistan (det er der eg absolutt ikkje har vore sjølv om eg eigentleg skulle ha vore der, men eg fekk panikk ved tanken på å skulle verta skoten på veg over Kyberpasset i burka). Aller artigast var det nesten å møta dei tibetanske nonnene som kniste heile tida, var veldig opne, harmoniske og gjerne ville diskutera buddisme med oss andre inkjevetene. Og så må eg ikkje gløyme mine partnerar frå Coalition against trafficking in women frå Filipinene.

Tejedoras de paz - fredsveverskene

2008-11-26T00:57:00.000+01:00

Strålande forestilling og boklansering på Nobels fredsinstitutt. Her er linken til FOKUS sin presentasjon. Flott å sjå og snakka med damene frå Guatemala igjen. Ein vert både kald, stum, motlaus, stolt og motivert over å lesa intervjua med kvinnene. For dei av dykk som les spansk så kan de sjekka denne guatemaltekiske bloggen. Eg har lagt ved nokre bilete både frå lanseringa i la Ciudad de Guatemala og no i kveld frå Nobels fredsinstitutt. Rigoberta Menchu Tum har skrive forordet til boka.

Au pair for å bøta på at mannen ikkje gjer jobben sin

2008-11-24T23:39:00.000+01:00

Då har eg lest Mariya Bikovas masteroppgåve"A family member or a family servant? Why Norwegian families hire au pairs. A qualitative study" Her.

Velskriven og spekka med informasjon. Godt jobba Mariya!

Ho påpeiker også på det sørgelege faktum som vi jo veit at Noreg er eit mykje meir kjønnstradisjonelt samfunn enn vi liker å tru. Kvinnene tok ansvar for å skaffa au pair av di det er dei som orgniserer familen og hushaldet. Det var ikkje likestilling i arbeidet med hus og heim, dei berre set bort husarbeidet og barnepasset til au pairen i staden for å krevja at mannen tar sin del.

Mariya kjem for å fortelja meir på Sanaa i Marken, måndag 1. desember kl 19.

Årsmøtet er over

2008-11-24T00:59:00.000+01:00

Då var årsmøtet i Kvinnefronten ferdig og vi reiser heim med mange nye idear og motivasjon. 15% medlemsauke det siste året er vel ikkje verst. Kvinnefronten i Bergen satsar på au pair/hushjelpas situasjon og sosial dumping. Det siste er for meg eit fagforeinings og politikarord som eg ikkje kan seia at eg har hatt mykje forhold til, men eg skal nok få sjansen til å bruka det igjen. Når nokre av oss lurer på om ikkje logoen kanskje treng litt "tidsriktig" endring og andre lurer på om namnet er heilt rett så er det i grunnen herleg at det er dei yngste som arbeider i reklamebransjen som tykkjer logoen er grei, stram og at så lenge ein ikkje har skjemt ut merkenamnet så bør ein ikkje skifta det.

Har høyrt eit strålande Pippi-sitat: "Det har eg ikkje gjort før så det er eg sikker på at eg klarer".

Avslutta kvelden med internasjonal filmfestival og film frå Argentina. "Una semana solos" Dramaturgien var vel nærast ikkje-eksisterande. Det gjekk stort sett i eit tempo og det var ikkje over 50 km/t. Mange gode studier og samspel blant ungane utan at det vart sagt noko. "Alle" var forelska, men ingen gjensidig. Hm, eit litt vanleg problem......?

Au pair - husjelpas retur

2008-11-23T01:27:00.000+01:00

Å ha au pair er ein stadig aukande trend. Ikkje minst blant mine kollegaer. Det er jo utruleg deilig å ha nokon som kan gjera kvardagen litt enklare og meir fleksibel. Under eit eige forsvar om at ein hjelper kvinner som elles lever vanskelge liv i heimlandet og som treng pengane, har ein såleis skaffa seg billige hushjelper. Men kven er det dei hjelper? Det er trass alt dei sjølve. Ein aupair har ingen rettar som arbeidstakar av di ho (for det er helst ei ho) per definisjon ikkje er ein arbeidstakar, men ei kvinne på kulturutveksling. Ho har difor ingen sosiale rettar som svangerskapspengar etc. Derimot må ho betala skatt av "lommepenger" (det er det løna på minimum 3500 kr for 30 timar i veka heiter) og fordelen av å bu gratis. Dette reknast også til å vera verdt 3500 kr. Kor mykje vert det då att? Dei som har au pair er jo stort sett hyggelege, men at det å betala folk 7000 kr i månaden for 30 timar i veka er spesielt fair kan vel ingen påstå. Ikkje er det spesielt solidarisk mot kvinner frå fattige land heller. Dessutan lever dei på familiens nåde og er totalt prisgitte at dei kjem til greie folk.

Ein kan trygt seia at eg er opprørt. Det er ingenting galt i å betala folk for å gjera husarbeid og ungepass, men alle fortener ei rettferdig løn og skikkelege arbeidsvilkår. Også om dei kjem frå den 3. verda.

Det har vore ein strålande feminismekonferanse.

Heia Nina Skranefjell som står bak.

Heia Guro og kompanjong i New Fashion Rockers for danskeunst/performance.

Heia LYD frå Arna.

Og ja Iffit eg skal lesa "Jasmin and stars - reading more than Lolita in Teheran".

Vinter i Bergen

2008-11-22T00:13:00.000+01:00

Vinteren kom til Bergen og har vore der i to dagar. Det skaper kaos. Ingen har vinterdekk så bilane sniglar seg avgarde og skjeglar frå side til side. Det går omlag like raskt å gå så er det vits i å setja liv og karosseri i fare? Flybussen brukte 45 minutt og alle fly hadde fått ny tid. Kvar var det no vi hadde den snøplogen? Det er noko nesten eksotisk over snø i Bergen så det er jo jævt.

Er i Oslo for å gå på Feminismefestival på Litteraturhuset. Hjerne påfyll.

Jippi, vi vann med 44 mot 28 stemmer

2008-11-20T23:44:00.000+01:00

Etter gjentatte krav frå mitt kjære syskenbarn Brita så er eg altså igang. Ho meinte at dette skulle vera min Osterøy/Tysse blogg med nytt frå det landlege livet, men det kan vel kanskje vera meir enn det. Til trass for utallege samtalar på butikken til Tyen på kaien og gleda over å skue ut over sau og blodbøken så skjer det i grunnen ein god del i byen også for ikkje å snakk om den vide verda.

FEIR, FEIR, FEIR!

I kveld vart den nye sexkjøpslova vedteken med 44 mot 28 stemmer. Det er noko som skal feirast fleire dagar til endes.

I dag skal eg ikkje lenger irritera meg over akademikarane si tru på at dei ikkje er politiske medspelarar i debatten. I eit intervjuet i Dagbladet snakkar ikkje Skilbreid og Esohe Aghatise frå Nigeria same språk. Skilbreid har også ei anna verkelegheit enn det som visast i filmen "Grace" av Hubert Dubois.

Men dette skal eg altså ikkje tenkja på i dag.

I staden skal eg gå vidare med å skriva ei fråsegn til årsmøtet i Kvinnefronten. Det skal vera ein støtte til dei kvinneaktivistane i Nicaragua som no er tatt inn til rettsleg avhøyr av di dei har hjelpt ei tenåringsjente som var valdtatt til å ta ein sokalla terapeutisk abort. Terapeutisk abort har vore tillatt i Nicaragua i mange årtier, men har no etter at Ortega kom til makten vorte gjort om til eit totalforbod. I staden har dei vedtatt eit totalt rettsvern for fosteret slik at foster har større rett til liv enn kvinner. Ikkje ein gong i dei høvene der kvinna har ein graviditet utanfor livmora noko som i dei fleste tilfelle er livstrugande og aldri kan verta til eit levande barn, har ho rett til svangerskapsavbrot. Det tyder at ho er dødsdømt. Kvinneaktivistane hevdar berre sin borgarrett til å uttala seg politisk og aksjonera mot den kvinnefiendtlege politikken til regimet. Rettsforfølginga er soleis eit åtak på organisasjonsfridomen.