Make Noise For Free Choice!

Make Noise For Free Choice!

Shared via AddThis

Ein underskrifttskampanje for retten til fri abort i Europa. Trykk på linken og skriv under.

Abort "hotline" i Chile

Chile er eit av dei få landa der abort er absolutt forbode. Det er ikkje ein gong tillate for å redda kvinna si helse. I tillegg har dei ei av dei høgste abortratene i verda svarande til nesten 1 av 3 svangerskap. Dei offisielle aborttala hevdar at det er ca 40 000 abortar årleg, men dette er berre dei kvinnene som vert oppdaga av di dei kjem inn med komplikasjonar etc. I staden så reknar ein med at dei reelle tala ligg nærare 160 000 abortar årleg.

Ved hjelp av ei heil liste av feministorganisasjonar i Chile har ein no opna ei "hotline" for trygge abortar i Chile "Aborto; informacion segura". På biletet ser de talspersonen Semoira Molina. Telefonen vart opna på den internasjonale dagen for kvinners helse 28. mai.

Det er no krefter igang for å få lagt ned telefonen, men også mykje støtte. Vi heier på feministane i Chile og håper på lettare tilgang til trygg abort.

Risikerte livet for kvinners helse

George Tiller har levd eit utsatt liv i mange år med dagleg harrassment og fysiske åtak. Til slutt klarte ein abortmotstandar og ekstremist å drepa han.

George TIller har drive abortklinikken med fare for eige liv for å hjelpa kvinner i ein vanskeleg situasjon. Han tok over faren sin legepraksis då han høyrde om ei kvinne som hadde døydd av ein utrygg abort. Faren hadde utført abortar i sin legepraksis. Han hadde sin praksis i Wichita, Kansas og vart drepen i den kyrkja han tilhøyrde og var kyrkjetenar.

Han dreiv ein av tre klinikkar i USA som utfører seinabortar. Talet på seinabortar er høgare i USA enn i Skandinavia. Grunnane til dette er mellom anna dårlegare seksualundervisning som gjer at ein del oppdager seint at dei er gravide. I tillegg er abort dyrt i USA og mange må reisa langt for å koma seg til ein klinikk som tilbyr abort. Då treng dei ikkje pengar berre til prosedyren, men også til reise og opphald. Alle har ikkje like mykje pengar og må då bruka tid på å samla saman pengar for å få utført aborten. Dei som har vorte gravide etter overgrep og liknande, har psykiske plager osv har også større risiko for å oppdaga seint at dei er gravide mellom anna av di dei fortrenger det. Dei treng kanskje i enda større grad hjelp. Abort har alltid vore tilgjengeleg i trygge rammer for dei som har nok pengar medan det er fattige kvinner som set liv og helse i fåre ved å ty til utrygge abortar.

Det er imponerande at nokon som har vorte skoten og lemlesta tidlegare og utsatt for konstante åtak frå abortmotstandarar held fram med å tilby ei teneste som er så viktig for kvinner, for å gje dei eit trygt og godt tilbod. For oss som bur og arbeider i Noreg er det umogleg å forstå kva for ein situasjon han har levd og arbeidd under. Både kvinner og helsepersonell i Noreg kan vera takknemlege for dette.

Mange kvinner har fått hjelp av George Tiller. Han vil verta minna og sakna av mange.

Ta trikken

I dag har eg vore på min absolutt kortaste trikketur, men også i den desitert eldste trikken. Eg bur forresten i Trikkebyen - Møhlenpris så det skulle berre mangla at eg ikkje køyrer trikk av og til. Trikken vert drive av entusiastat og er sjølvsagt ein museumstrikk. Trikkeskinnemetrane aukar ikkje så mykje frå år til år så enno går berre trikken frå trikkestallen på ved Møhlenpris skule til sceneinnganen til Hulen som også er på Møhlenpris. Men turen var prisverdig. Det tykte i alle fall dei to små gutane eg hadde med på turen og vogna vi sat i var frå 1896 og var i drift til 1920. Planen er å strekka skinnene heilt til studentsenteret i løpet av året. Det vil seia eit par hundre meter til og i løpet av ein femårsperiode å kunne tilby ein trikketur heilt frå Møhelnpris til Engen og teateret. Gutane meinte vi hadde køyrd trikken til Kardemommeby.

Naudprevensjon i sal utanom apotek i Noreg

Og når vi fyrst er inne på det temaet så har regjeringa på slutten av fjoråret bestemt at naudprevensjon skal vera tilgjengeleg også utanom apotek. Sjå her.

Så no kan du løpa ned til næraste kiosk og kjøpa naudprevensjon, cola, paracet og ein hamburgar etter ein vellukka, men uplanlagt kveld. Men diverre så er det mange butikkar som ikkje har utvida vareutvalet sitt i fylgje folkehelseinstituttet.

Endringar treng vanlegvis litt tid så vi får halda trua oppe.

Naudprevensjon vert reseptfritt i Spania

Noreg var det første landet i verda til å gjera naudprevensjon reseptfritt i 2000. Det dreier seg om to piller som ein tar med nokre timars mellomrom etter at ein har hatt eit ubeskytta samleie. Pillene må takast innan 72 timar etter samleiet, men det er viktig å hugsa at dei har større effekt dess tidlegare du tar dei.

No går Spania same veg. Det har vore ein stor debatt, men helsedepartementet har bestemt at den skal verta reseptfri. Kvinner må likevel venta i tre månader før avgjera vert gjeldande. Sjå saka her.

HURRA!!!!!

B mrk Hushjelp søkes

Hordaland museum har for tida ei utstilling om hushjelpene i norsk historie. Det var ein drastisk auke i talet på hushjelper i mellomkrigstida. Hushjelp var einstydande med ugjift, og dei var oftast frå landsbygda. Kvinneløna var så dårleg på den tida at ei kvinne knapt hadde råd til å kosta sin eigen bustad på den løna. I tillegg til manglande tilgang på arbeid for kvinner, og det at kost og losji var ein del av gjenytinga for husarbeidet var nok ein hovudgrunn for at det var det levebrødet kvinnene hadde. I tilegg til at dei ikkje fann arbeid på heimplassen og måtte ut for å fø seg sjølve så var det kanskje også kjærkome å koma seg ut or bygda og oppleva bylivet.

Au pairar og dei som har au pairane fortel om at mor i huset gjerne ser på det som si oppgåve å "passa på" "jentene" som om dei skulle vera i mor sin stad. Nett slik var det i mellomkrigsåra også. Det kunne verta lagt ganske strenge grenser for kor lenge dei fekk vera ute osv. Ikkje det at dei hadde så mykje fritid. Då som no er au pairane/hushjelpene prisgitt dei dei kjem til for å verta behandla bra og ha ryddige og gode arbeidsforhold.

Utstillinga prøver i ein liten plansje å dra parallellar til au pairane i dag, men får strykkarakter i forsøket. Dei freister også å seia noko om overgangen frå heiltidshusmødre til i dag. Dei framstiller det som om ein i nyar etid har drite i husarbeid (lever vi meir skittent?) og at vi difor ikkje har hatt det same behovet. Dei seier ingenting om at barnehage, eldreomsorg, vaskemaskiner, oppvaskmaskiner, halvfabrikata og heilfabrikata (mat) etc har tatt over mange av husmora/hushjelpa sine arbeidsoppgåver. I dag er dei fleste to vaksen hushaldningar også to inntekst hushaldningar og ikkje berre enkeltinntekt. Dette må sjølvsagt føra til endringar i strukturen.

Det var likevel artig og informativt å sjå utstillinga. For oss som har familie frå desse bygdene så er det fortida til våre forfedre. Mi bestemor kom frå sunnfjord og var "husmor" ikkje i ein privat heim, men i ein offentleg institusjon. Oldefaren min var sjømann. Dei gifta seg seint og fekk barn seint også. Oldemor mi var i alle fall over 30 år og oldefar min var nesten ti år eldre. Dei var frå den same vetle grenda i sunnfjord og truleg kjende dei kvarandre derifrå og kanskje møttest dei når dei var heime på ferie. Det er ikkje god å vita, men det var vanlegare at folk var eldre før dei kunne setja bu på den tida enn 50 år seinare.
.